Μπορεί να μην είναι το… φίλτρο που χαρίζει αιώνια νεότητα, αλλά πιθανώς να βοηθήσει μελλοντικά να βελτιωθεί η υγεία των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας ώστε να περνούν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους με λιγότερες ασθένειες.
Ο λόγος για την ανακάλυψη μιας πιθανής θεραπείας για το σύνδρομο προγηρίας Hutchinson-Gilford, που έκαναν Βρετανοί ειδικοί από το πανεπιστήμιο Ντάραμ. Το «φάρμακο», μάλιστα, υπάρχει ήδη και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ηπατικής βλάβης.
Η προγηρία είναι μία σπάνια γενετική πάθηση που προκαλεί έως και οκτώ φορές ταχύτερη γήρανση των κυττάρων. Από αυτή θεωρείται ότι εμπνεύστηκε ο συγγραφέας Σκοτ Φιτζέραλντ για την ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον. Στην πραγματική ζωή, τα παιδιά που γεννιούνται με την πάθηση γερνούν ταχύτατα και πεθαίνουν από γηρατειά, ακόμη και στην ηλικία των οκτώ χρόνων.
Οι επιστήμονες από το Ντάραμ ανακάλυψαν ότι στους ασθενείς με προγηρία τα επίπεδα των ελεύθερων ριζών οξυγόνου (ROS), τα οποία προκαλούν καταστροφή στο DNA και αλλοίωση του σχήματος των κυττάρων, είναι 5-10 φορές υψηλότερα από το φυσιολογικό. Στη συνέχεια, με επικεφαλής τον καθηγητή Κρίστοφερ Χάτσινσον, χορήγησαν σε κύτταρα με προγηρία στο εργαστήριο την ουσία Ν-ακετυλοκυστεΐνη, που συνταγογραφείται για την αντιμετώπιση της ηπατικής βλάβης σε ασθενείς που έλαβαν υπερβολική δόση παρακεταμόλης.
Διαπίστωσαν ότι το φάρμακο επανέφερε τα επίπεδα των ελεύθερων ριζών οξυγόνου σχεδόν σε φυσιολογικά επίπεδα. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι, δυνητικά, καθυστερεί την πρόωρη γήρανση των κυττάρων και βοηθά στην αντιμετώπιση προβλημάτων που έχουν οι ασθενείς, όπως η σκλήρυνση των αρτηριών και η ακαμψία των αρθρώσεων. Προβλήματα κοινά και για τους ηλικιωμένους.
Δυνητικά, λοιπόν, εξηγεί ο δρ Χάτσινσον, μία φαρμακευτική αγωγή αυτής της μορφής θα μπορούσε «να είναι χρήσιμη και για τον γηραιότερο πληθυσμό». Πάντως διευκρινίζει ότι η ανακάλυψη είναι μόνο «ένα κομμάτι στο παζλ» και ότι οι επιστήμονες αυτή τη στιγμή δεν ξέρουν πώς θα αντιδρούσαν στη θεραπεία οι άνθρωποι με την πάθηση.
Μυρτώ Μπούτση
