Σταθερό ή κυμαινόμενο επιτόκιο; Ιδού η απορία για όποιον τυχερό καταφέρει και περάσει με επιτυχία τον άθλο για έγκριση ενός νέου δανείου. Η επιλογή της ασφάλειας του σταθερού ή των -πρόσκαιρα έστω- χαμηλότερων δόσεων του κυμαινόμενου ήταν πάντα δύσκολο να απαντηθεί, ιδιαίτερα στις εποχές ανασφάλειας, όπως αυτές που διανύουμε σήμερα.
Οι δανειολήπτες βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με τη νέα εικόνα που διαμορφώνεται στον χάρτη των επιτοκίων. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όχι μόνο έχει πατήσει φρένο όσον αφορά τη νομισματική της πολιτική, αλλά αδιαφορώντας για τις πληθωριστικές πιέσεις συνεχίζει να προχωρά σε μείωση του επιτοκίου. Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι αποφάσισε αιφνιδιαστικά πριν από λίγες ημέρες να μειώσει το βασικό επιτόκιο του ευρώ κατά 25 μονάδες βάσης στο 1,25%. Η κίνηση αυτή έδωσε ανάσα στους οφειλέτες που έχουν στην πλάτη τους δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο -το οποίο επηρεάζεται από τις διακυμάνσεις του ευρω-επιτοκίου. Ετσι αρκετοί είναι οι δανειολήπτες που πλέον «ποντάρουν» στο κυμαινόμενο επιτόκιο, υπολογίζοντας ότι η κατάσταση θα παραμείνει ως έχει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Αν πιστέψει κανείς τις ανακοινώσεις της Κεντρικής Τράπεζας αλλά και τις προβλέψεις των αναλυτών, το κόστος χρήματος αναμένεται «να φρενάρει» στα σημερινά επίπεδα για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα.
Εναλλακτικά βέβαια για μικρότερο ρίσκο οι τράπεζες προσφέρουν δάνεια µε κυμαινόμενο επιτόκιο, αλλά «ταβάνι» στο επίπεδο πού αυτό μπορεί να φτάσει. Τα δάνεια αυτά λειτουργούν στην αρχή ως κανονικά δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο. Οι τράπεζες δηλαδή ανεβάζουν ή κατεβάζουν το επιτόκιο -και κατ’ επέκταση τη μηνιαία δόση- ανάλογα µε την πορεία του Euribor. Αν όμως αυτό ανεβεί σε κάποιο προκαθορισμένο όριο, ο δανειολήπτης δεν επιβαρύνεται περαιτέρω.
Το επιπλέον κόστος του σταθερού επιτοκίου μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό, σε μια εποχή που το κάθε ευρώ μετράει. Ομως για κάποιον που έχει σταθερή δουλειά και εισόδημα και θέλει να κάνει «κουμάντο» στα χρήματά του ανά πάσα στιγμή, υπολογίζοντας με ακρίβεια τι πληρώνει πού, τότε το σταθερό αποτελεί την ενδεδειγμένη λύση.
Αλλωστε η σταθερή δόση προσφέρει το πλεονέκτημα ότι παραμένει καθηλωμένη, τη στιγμή μάλιστα που -καλώς εχόντων των πραγμάτων- το εισόδημα αυξάνεται. Ετσι μια δόση που σήμερα φαίνεται ακριβή σε τρία ή πέντε χρόνια από σήμερα θα μοιάζει χαμηλότερη.
Τι κίνητρα που δίνουν οι τράπεζες
Τον ξέφρενο ανταγωνισμό των τραπεζικών ιδρυμάτων σε ό,τι αφορά τα επιτόκια που προσφέρουν, εξαιτίας των ασφυκτικών πιέσεων για ρευστότητα, καταδεικνύουν και τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος. Η ανάγκη των τραπεζών να κλειδώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες καταθέσεις συνεχίστηκε και τον Σεπτέμβριο με τη νέα αύξηση στα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε το κόστος δανεισμού στη στεγαστική πίστη, όπου λόγω της σύνδεσής του με τα διατραπεζικά επιτόκια Euribor κινήθηκε ελαφρώς πτωτικά.
Αναλυτικότερα, από τα στοιχεία της ΤτΕ προκύπτει ότι το μέσο επιτόκιο των νέων προθεσμιακών καταθέσεων διάρκειας ενός έτους κινήθηκε ανοδικά κατά έξι μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε σε 4,37% από 4,31% έναν μήνα νωρίτερα. Το μέσο επιτόκιο στα υφιστάμενα υπόλοιπα καταθέσεων από νοικοκυριά με διάρκεια έως δύο έτη αυξήθηκε κατά έξι μονάδες, στο 4,11%, ενώ το αντίστοιχο επιτόκιο των καταθέσεων από επιχειρήσεις κατά επτά, στο 4,08%.
Οσον αφορά τα δάνεια, το επιτόκιο των καταναλωτικών δανείων χωρίς καθορισμένη διάρκεια παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο στο 15,26%. Το επιτόκιο των στεγαστικών για δάνεια με επιτόκιο κυμαινόμενο ή σταθερό έως ένα έτος μειώθηκε στο 4,49%, ενώ το αντίστοιχο για δάνεια με επιτόκιο σταθερό πάνω από ένα και έως πέντε έτη παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο στο 4,26%.
Νεκταρία Σταμούλη
