Ο κύβος, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, για τη διενέργεια των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση (Περιφέρειες – Δήμοι) μαζί με τις ευρωεκλογές στις 25 Μαΐου 2014 ερρίφθη. Η δήλωση του προέδρου της ΔΗΜ.ΑΡ. Φώτη Κουβέλη ότι «οι εκλογές για τους ΟΤΑ θα πρέπει να πραγματοποιηθούν σύμφωνα με τα όσα προβλέπει ο νόμος», αλλά και διασταυρωμένες πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας» συντείνουν στο ότι τα κόμματα που στηρίζουν την τρικομματική κυβέρνηση καταλήγουν στην τέλεση των εκλογών στην ώρα τους, δηλαδή σε έναν χρόνο από σήμερα.
Και αυτό παρότι, όπως είχε αποκαλύψει η «κυριακάτικη δημοκρατία» (10 Φεβρουαρίου), ο πρώτος που είχε θέσει το θέμα μετακίνησης των εκλογών των ΟΤΑ για τον Νοέμβριο του 2014 ή ακόμη και για το φθινόπωρο του 2015 ήταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, υπό την πίεση δημαρχών και περιφερειαρχών που είχαν εκλεγεί με τη σημαία του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2010 και τώρα είναι βέβαιοι ότι το 2014 δεν θα βρουν «ούτε την ψήφο τους». Αλλωστε, από έρευνες που έχουν γίνει, το ΠΑΣΟΚ μόνο του δεν κερδίζει ούτε μία περιφέρεια σε ολόκληρη την Ελλάδα και χάνει το 90% των δήμων που είχε κερδίσει το 2010. Τώρα η μοναδική ελπίδα να κερδηθούν κάποιοι δήμοι είναι σε συνεργασία με τη Ν.Δ. και τη ΔΗΜ.ΑΡ. Μόνο του το ΠΑΣΟΚ είναι αμφίβολο αν θα κερδίσει έστω κάποιους ελάχιστους δήμους.
Ο κ. Βενιζέλος στους συνομιλητές του επισείει τον κίνδυνο ΣΥΡΙΖΑ, Χρυσή Αυγή και ΑΝ.ΕΛ. να κερδίσουν πολλές περιφέρειες και ακόμα περισσότερους δήμους και βέβαια να δημιουργηθεί ένα εκρηκτικό περιβάλλον. Ο κ. Βενιζέλος προβλέπει ότι «οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές μπορούν να προσλάβουν χαρακτήρα τυφλής καταψήφισης και καταδίκης των υποψηφίων που προέρχονται από τα τρία κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση», ειδικά στην περίπτωση εκείνη που η παρούσα κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να ανταποκριθεί στις υποσχέσεις της, κυρίως στον τομέα της μικροοικονομίας, δηλαδή στα προβλήματα της καθημερινότητας του πολίτη.
Οι σχεδιασμοί
Η εξέλιξη για τη διενέργεια των εκλογών στην προβλεπόμενη από τον νόμο ημερομηνία έχει ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά των κομμάτων για τον τρόπο επιλογής των υποψηφίων. Ειδικότερα μπορεί οι περιφερειακές και δημοτικές εκλογές να απέχουν ακόμη δώδεκα μήνες, ωστόσο οι σχετικές διεργασίες στις τοπικές κοινωνίες ανά την επικράτεια, αλλά και στα κομματικά επιτελεία όλων των αποχρώσεων έχουν ήδη ξεκινήσει. Μόνο που αυτή τη φορά το νέο πολιτικό σκηνικό που έχει δημιουργηθεί, λόγω της τρικομματικής κυβέρνησης, έχει αλλάξει τα δεδοµένα και στα αυτοδιοικητικά πράγµατα της χώρας. Συγκεκριµένα φαίνεται ότι έχει αρχίσει να υποχωρεί η λογική των χρισμάτων και να υπερισχύουν οι ευρύτερες τοπικές συνεργασίες, πέρα από κόµµατα, οι οποίες όµως αναµένεται να διαµορφωθούν υπό τη σκιά των σκανδάλων που συντάραξαν αρκετούς Οργανισµούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, µε πιο χαρακτηριστικό αυτό της Θεσσαλονίκης, που είχε ως αποτέλεσµα τη φυλάκιση του πρώην δηµάρχου Βασίλη Παπαγεωργόπουλου.
Ο μεγάλος πονοκέφαλος των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση είναι η επιλογή των προσώπων και αν θα μπορέσουν να υποστηρίξουν κοινούς υποψηφίους χωρίς να σπάσουν οι γραμμές. Οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι κάτι τέτοιο είναι ως και αδύνατο. Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, η πρόταση που έχει πέσει στο τραπέζι είναι να υπάρξει συμμαχία στον δεύτερο γύρο της εκλογικής αναμέτρησης. Δηλαδή εφόσον σε αυτόν βρεθεί υποψήφιος της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ ή της ΔΗΜ.ΑΡ. έχοντας απέναντί του κάποιον από τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη Χρυσή Αυγή, τότε θα υπάρξει υπερψήφιση του συγκεκριμένου προσώπου.
Τα χρίσματα
Οπως όλα δείχνουν, πολύ δύσκολα θα υπάρξουν χρίσματα, καθώς ακόμη και σημερινοί δήμαρχοι που έχουν εκλεγεί με τη σημαία του ενός ή του άλλου κόμματος της τρικομματικής κυβέρνησης έχουν διαμηνύσει στα κομματικά επιτελεία ότι δεν επιθυμούν να έχουν την επίσημη στήριξή τους, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση θα μειωνόταν σημαντικά η προοπτική επανεκλογής τους. Το ίδιο φυσικά επιθυμούν να συμβεί και υποψήφιοι που θα διεκδικήσουν για πρώτη φορά την εκλογή τους.
Η φόβος τιμωρίας για το Μνημόνιο και οι εκπλήξεις που βλέπουν οι δημοσκόποι
Από ποιους κινδυνεύουν, όμως, οι υποψήφιοι των τριών κομμάτων της κυβέρνησης; Καταρχάς από την ίδια την κοινωνία, η οποία θα βρει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να «τιμωρήσει» τα μνημονιακά κόμματα, που με την πολιτική που ακολουθούν την έχουν οδηγήσει στην οικονομική εξαθλίωση, με αποτέλεσμα να στραφούν σε υποψηφίους άλλων κομμάτων, ακόμη και αν γνωρίζουν ότι η επιλογή που θα κάνουν είναι λάθος.
Επίσης απειλούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους υποψηφίους που το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα θα επιλέξει. Φυσικά τα πράγματα δεν είναι ρόδινα και για τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς δεν έχει πείσει την κοινωνία ότι διαθέτει ένα αξιόπιστο και ξεκάθαρο σχέδιο εξόδου της χώρας από την κρίση. Κατά συνέπεια αυτό μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στην κοινωνία για να στηρίξει τους υποψηφίους του. Επιπλέον, αν και ο ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές του περασμένου Ιουνίου άγγιξε το 27% εντούτοις σε οργανωτικό επίπεδο δεν έχει καταφέρει κάτι το ιδιαίτερο τον τελευταίο χρόνο. Αποτέλεσμα αυτή της οργανωτικής αδυναμίας, που εν πολλοίς χρεώνεται στον κ. Τσίπρα, είναι ειδικά στην Περιφέρεια να εκπροσωπούν τον ΣΥΡΙΖΑ στελέχη που προέρχονται από τις ακραίες συνιστώσες του, κάτι που στην κυριολεξία φοβίζει τις τοπικές κοινωνίες, οι οποίες αντιλαμβάνονται ότι το κόμμα δεν έχει καμία σοβαρή προοπτική διακυβέρνησης της χώρας.
Φυσικά τον πρώτο ρόλο σε αυτές τις εκλογές θα έχουν τα νέα, άφθαρτα πρόσωπα, καταξιωμένα επαγγελματικά, που με φρέσκες ιδέες θα μπορέσουν να πείσουν τους πολίτες ότι αποτελούν την εναλλακτική πρόταση, ανεξαρτήτως κόμματος ή προέλευσης. Σε αυτή τη λογική θα μπορούσαν να κάνουν την έκπληξη υποψήφιοι της Χρυσής Αυγής, ένα κόμμα που έχει παγιωθεί στην τρίτη θέση στις δημοσκοπήσεις; Υπό προϋποθέσεις, ναι, λένε οι δημοσκόποι.
Αν και σε εθνικό επίπεδο η Χρυσή Αυγή δείχνει να έχει παγιώσει διψήφιο νούμερο, σε επίπεδο εκλογών ΟΤΑ τα πράγματα δεν θα είναι τόσο εύκολα, κάτι που γνωρίζει και ο γραμματέας του κόμματος Νίκος Μιχαλολιάκος. Και αυτό γιατί το επίπεδο των στελεχών του κόμματος, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν είναι το απαιτούμενο. Κι αν σε επίπεδο Δήμου Αθήνας, λόγω κυρίως του σοβαρού προβλήματος με τους παράνομους μετανάστες, τα ποσοστά είναι μεγάλα, ανεξαρτήτως του ποιος θα είναι υποψήφιος, δεν συμβαίνει το ίδιο και στην περιφέρεια. Εκεί όπου ενώ κάποιος μπορεί στις εθνικές ή στις ευρωεκλογές να ψηφίζει επί της ουσίας κόμμα και όχι πρόσωπο, στις εκλογές για τους ΟΤΑ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Και στις περισσότερες περιπτώσεις τα ονόματα που ακούγονται ως υποψήφιοι σε περιφέρειες και δήμους με τη Χρυσή Αυγή, μόνο προβληματισμό μπορεί να προκαλέσουν στους κατά τόπους γνωρίζοντες.
Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Μιχαλολιάκος αναζητάει πρόσωπα επιτυχημένα και ικανά που θα μπορέσουν να πείσουν την κοινωνία. Αυτό είναι και το στοίχημα της Χρυσής Αυγής. Σίγουρα, όμως, η προσπάθεια αυτή του κ. Μιχαλολιάκου δεν είναι εύκολη, καθώς μπορεί κάποιος κρυμμένος πίσω από το παραβάν να ψηφίζει τη Χρυσή Αυγή, ωστόσο οι περισσότεροι δεν επιθυμούν να εκτεθούν ως έχοντες το χρίσμα του υποψηφίου από τη Χρυσή Αυγή.
Μακάριος Β. Λαζαρίδης
