Η δήθεν αυτοπεποίθηση και ψυχραιμία (για τις οποίες επαίρεται) «εγκατέλειψαν» χθες τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος κατελήφθη από αμόκ κατά της «δημοκρατίας», μετά τις αποκαλύψεις για τη διαχρονική εγκληματική δράση του ΠΑΣΟΚ εις βάρος της πατρίδας μας και της ελληνικής κοινωνίας…
Το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της «κυριακάτικης δημοκρατίας», με τη σταχυολόγηση των 90+1 σημαντικότερων πολιτικών, οικονομικών αλλά και ποινικών κακουργημάτων που βαρύνουν το ΠΑΣΟΚ από το 1981 έως σήμερα, ανάγκασε τον κ. Βενιζέλο να φανερώσει τον πραγματικό (και βαθύτατα συμπλεγματικό και αντιδημοκρατικό) εαυτό του.
Ο άνθρωπος, ο οποίος (μετά τη «λίστα Λαγκάρντ», για την οποία νομίζει ότι δεν πλησιάζει η ώρα που θα λογοδοτήσει) κρατάει θαμμένο στο συρτάρι του και το πόρισμα για τη μαύρη τρύπα των 110.000.000 ευρώ στο ΠΑΣΟΚ, έχει μάλιστα το θράσος να εκτοξεύει απειλές.
Δίκην σατραπίσκου, λοιπόν, φαντασιώνεται ότι μπορεί να θέσει… εκτός νόμου την πιο μαχητική εφημερίδα του ελληνικού Τύπου, μην αντέχοντας την κριτική που του ασκεί!
Με ανακοίνωση που συνέταξε ο ίδιος και κυκλοφόρησε χθες το βράδυ από το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Βενιζέλος (κατά τρόπο ανάλογο με το προ ημερών άθλιο, εξ Αμερικής, επιχείρημά του ότι όποιος τάσσεται κατά του Μνημονίου εξομοιώνεται με τη Χρυσή Αυγή) ισχυρίζεται ότι η «δημοκρατία» με το (χθεσινό) πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της «ομολογεί την πλήρη σύμπλευσή της με τη Χρυσή Αυγή». Και -εμφανιζόμενος αφενός να ομιλεί εκ μέρους… της Ν.Δ. και αφετέρου να δίδει εντολές που δεν δικαιούται- καλεί σε μια έκρηξη βενιζέλειου ναπολεοντισμού «τα αρμόδια πολιτειακά όργανα να ελέγξουν η εφημερίδα αυτή που κινείται παράπλευρα με τη Χ.Α. και κάνει ψευτοεισοδισμό στη Ν.Δ. με επιλεγμένους κάθε φορά στόχους, ποια οικονομική κατάσταση και τι πηγές χρηματοδότησης έχει».
Μολονότι η καλύτερη απάντηση που του ταιριάζει είναι αυτή που παραπέμπει στη λαϊκή παροιμία για «τον κλέφτη και τον νοικοκύρη», πλανάται πλάνην οικτρά ο πρόεδρος του εξαερωμένου ΠΑΣΟΚ, αν νομίζει ότι με τους λεονταρισμούς, τις απειλές και τις διαστρεβλώσεις θα φοβίσει τη «δημοκρατία».
Αντιθέτως, ο ίδιος ομολογεί τον πανικό του και αναζητεί άλλοθι εν όψει του επερχόμενης πολιτικής εξαφάνισής του. Ο κ. Βενιζέλος, πριν καταλήξει στις ανοησίες περί Χρυσής Αυγής, δεν κρύβει την ενόχλησή του διότι, όπως γράφει, η «δημοκρατία» «επιδιώκει να εμφανίζεται ως αυθεντικός εκφραστής της Δεξιάς, εφαπτόμενος με κύκλους της Ν.Δ., την οποία -υποτίθεται- θέλει να προστατεύσει από τη συνεργασία με το “κακό” ΠΑΣΟΚ». Σε αυτήν ακριβώς τη φράση κρύβεται η απόγνωσή του, διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι ο ίδιος και το κομματίδιό του διασώζονται όσο διαρκεί η (εξ ανάγκης) συνεργασία με τη Ν.Δ. Μόλις αυτή λήξει, θα σημάνει και η ώρα της τιμωρίας!
Ενδεικτικό της απέλπιδος προσπάθειάς του να δείξει ότι αυτός έχει το πάνω χέρι στις εξελίξεις είναι επίσης το γεγονός ότι κομπορρημονεί ότι το ΠΑΣΟΚ «πρώτο -και μόνο για μήνες ολόκληρους- έθεσε το ζήτημα (της Χ.Α.) που τώρα κυριαρχεί επιτέλους στον δημόσιο βίο» και γι’ αυτό συμπεραίνει αυτάρεσκα ότι «κάρφος στον οφθαλμό της ηγεσίας του ναζιστικού μορφώματος και της εν λόγω εφημερίδας είναι φυσικά το ΠΑΣΟΚ…»
