Μπορεί σε όλα τα άλλα ο Ευάγγελος Βενιζέλος να είναι λαλίστατος, όμως σε ό,τι αφορά το περίφημο πόρισμα για το έλλειμμα των 114.500.000 στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ κρατά το στόμα του ερμητικά (και ύποπτα) κλειστό.
Με πρόσχημα ότι θα δοθεί στη δημοσιότητα μόνο όταν και τα υπόλοιπα κόμματα πραγματοποιήσουν κάτι αντίστοιχο, ο (κατά τα λοιπά κήρυκας της διαφάνειας και τιμητής των πάντων) αντιπρόεδρος της κυβέρνησης εδώ και αρκετό καιρό διατηρεί «θαμμένο» στα συρτάρια της Χαριλάου Τρικούπη ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που δεν αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ, καθώς ουσιαστικά πρόκειται για χρήματα των Ελλήνων πολιτών τα οποία δόθηκαν στα κόμματα ως επιχορηγήσεις.
Ο κ. Βενιζέλος κρατά αυτή τη στάση -που, κατά πολλούς, μπορεί να έχει και ποινικές συνέπειες για τον ίδιο- διότι, όπως λέγεται παρασκηνιακά, έχει προηγηθεί μια άτυπη συμφωνία με τον Γ. Παπανδρέου, την περίοδο της ηγεσίας του οποίου αφορά η μαύρη τρύπα.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επεδίωξε αυτή τη συμφωνία ώστε «να έχει στο χέρι» τον πρώην πρωθυπουργό και να τον υποχρεώσει -όπως και συμβαίνει- να μην του δημιουργεί αφενός εσωκομματικά προβλήματα και να μην αμφισβητεί αφετέρου τις αποφάσεις που εισηγείται στο πλαίσιο της κυβερνητικής συνεργασίας. Αντίστοιχα, ο Γ. Παπανδρέου συμφώνησε καθώς η συγκυρία δεν τον ευνοεί για να κάνει «κινήσεις» και έχει αποφασίσει να τηρήσει τακτική αναμονής, δεδομένων και των άλλων εκκρεμοτήτων που αντιμετωπίζει. Με άλλα λόγια, ο νυν και ο πρώην πρόεδρος του -ανύπαρκτου κατ’ ουσίαν- ΠΑΣΟΚ προχώρησαν σε μια τέτοια «συναλλαγή» για λόγους προσωπικής και πολιτικής επιβίωσης αμφοτέρων.
Εξάλλου, την περίοδο όπου ο κ. Βενιζέλος είχε υποσχεθεί ότι θα έδιδε στα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου την έκθεση των ελεγκτικών εταιριών, «παιζόταν» ακόμη ένα παιχνίδι. Αυτό του ανασχηματισμού, με αρκετά στελέχη να είχαν ράψει υπουργικό κοστούμι και τον βουλιμικό για εξουσία πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να μην επιθυμούσε να παίξει κορόνα γράμματα την ύπαρξη του κόμματός του στην κυβέρνηση. Συνεπώς, προτίμησε να κρατήσει κλειδωμένο το πόρισμα στο γραφείο του Νίκου Σαλαγιάννη και να το εμφανίσει αργότερα. Ετσι, όπως λένε οι γνωρίζοντες, από τη μια κρατά ένα σημαντικό διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στον βασικό αντίπαλό του και από την άλλη παραμένουν στη Χαριλάου Τρικούπη τα λιγοστά στελέχη (μερικοί εκ των οποίων παπανδρεϊκοί) που έχουν απομείνει.
Οι συναντήσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου και του Γιώργου Παπανδρέου το περασμένο καλοκαίρι είχαν ως βασικό αντικείμενο τον τρόπο χειρισμού για το πόρισμα «βόμβα» σχετικά με τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ. Ειδικότερα, τον περασμένο Ιούλιο μέσα σε λίγες ημέρες οι δύο άνδρες συναντήθηκαν αφενός στη Βουλή και αφετέρου στο υπουργείο Εξωτερικών, με τις πληροφορίες να επιμένουν ότι τότε βρέθηκε η χρυσή… τομή εις βάρος του ελληνικού λαού! Μάλιστα, εκείνη την περίοδο, σε μια εκ των συναντήσεών τους, ο κ. Βενιζέλος επιχείρησε να παραδώσει φάκελο στον Γ. Παπανδρέου με όλα τα στοιχεία της περιόδου 2004-2011, ώστε να δει πού λείπουν τα παραστατικά, με τον «καπετάνιο του Τιτανικού» να εξοργίζεται, αρνούμενος να το παραλάβει. «Αυτό είναι υποτιμητικό. Αφορά τους χειριστές των οικονομικών, όχι έναν πρόεδρο του κόμματος. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει» φέρεται ότι ήταν η αντίδρασή του. «Εγώ δεν είμαι ταξιδιωτικό γραφείο, εδώ είναι ο φάκελος που τα έχει όλα» συμπλήρωσε, επιμένοντας με στόμφο ότι «είναι αθλιότητες οι διαρροές. Δεν έπρεπε να τις επιτρέψεις, μόνο με διαφάνεια μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα». Προφανώς αυτές οι βολές δεν είχαν παρά στόχο να δημιουργήσουν καπνό ώστε να καλυφθεί η «ομερτά» που ακολούθησε.
Σε κάθε περίπτωση, το μόνο που έχει προς ώρας γίνει γνωστό και έχουν -για τα μάτια του κόσμου- τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου είναι η έκθεση του γενικού διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Νίκου Σαλαγιάννη για τα οικονομικά στοιχεία. Επί της ουσίας είναι μια πιο «επιφανειακή» έρευνα προκειμένου ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να μη βρεθεί προ εκπλήξεως από αυτά που θα διαβάσει στο πόρισμα, αλλά και να έχει ένα επιπλέον χαρτί στα χέρια του απέναντι στον Γιώργο Παπανδρέου.
Σύμφωνα με τον «πράσινο φάκελο» που έφερε ο κ. Σαλαγιάννης σε συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, προέκυπτε ότι υπήρχε σταθερά ελλειμματική διαχείριση των οικονομικών του κόμματος και ότι την περίοδο 2003-2011 προστίθενταν κάθε χρόνο 10.000.000 ευρώ στο χρέος του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο για μερικά από αυτά τα χρήματα λείπουν τα παραστατικά (ενδεικτικό είναι πως φέρεται ότι έχουν «χαθεί» τα 2.000.000 ευρώ που έδωσαν οι 1.000.000 φίλοι του ΠΑΣΟΚ όταν το 2004 πήραν μέρος στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη του Γιώργου Παπανδρέου στην προεδρία του κόμματος).
Προσλήψεις και ταξιδάκια
Ο διευθυντής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Σαλαγιάννης παρουσίασε τον τρόπο αύξησης του χρέους:
1. Μέσω προσλήψεων (από 88 υπαλλήλους επί Σημίτη σε 188 επί Γιώργου Παπανδρέου).
2. Μέσω ταξιδιών των στελεχών.
3. Μέσω των υπέρογκων λογαριασμών κινητών τηλεφώνων και ΔΕΗ. Σημείωσε δε ότι σε σχέση με το 2009, στις εκλογές του 2011 οι εκλογικές δαπάνες του ΠΑΣΟΚ ήταν κατά 80% μειωμένες. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι πλέον η Χαριλάου Τρικούπη δεν πρόκειται να βάλει χρήματα στο ταμείο από κρατικές επιχορηγήσεις, καθώς αυτές είναι δεσμευμένες από τις τράπεζες για τα επόμενα χρόνια.
Αλέξανδρος Διαμάντης
