Ενας επιστήμονας που σπούδασε στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται… πίσω από το Νόμπελ Φυσικής που απονεμήθηκε για το «σωματίδιο του Θεού». Ο Χρήστος Λαζαρίδης, απόφοιτος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, εργάζεται στα πειράματα του CERN από το 2004. Ηταν προπτυχιακός φοιτητής όταν πέρασε το κατώφλι του ερευνητικού κέντρου και από το 2008, που επέστρεψε ως υποψήφιος διδάκτορας, βρίσκεται εκεί ανελλιπώς.
Η ανακοίνωση της σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών, που απένειμε στον Βρετανό Πίτερ Χιγκς και τον Βέλγο Φρανσουά Ενγκλερ την ανώτατη διάκριση για το θεωρητικό τους έργο επάνω στο λεγόμενο «σωματίδιο του Θεού» -το οποίο επιβεβαιώθηκε πειραματικά από το CERN-, έχει προκαλέσει μεγάλη ικανοποίηση στους επιστήμονες που εργάζονται για το πείραμα στη Γενεύη της Ελβετίας.
«Μια τέτοια στιγμή νιώθεις μεγάλη χαρά και ικανοποίηση βλέποντας τους κόπους όλων να αναγνωρίζονται και να ανταμείβονται. Φυσικά, το γεγονός ότι είσαι μέλος μιας ομάδας που κατάφερε να ανακαλύψει κάτι καινούργιο και να διευρύνει την ανθρώπινη γνώση οδηγώντας την ένα βήμα παραπέρα είναι ένα συναίσθημα που δεν περιγράφεται με λόγια» λέει στη «δημοκρατία» ο Χρήστος Λαζαρίδης, ο οποίος είναι ένας από τους περίπου 150 Ελληνες που βρίσκονται στο CERN και δουλεύουν σε διάφορα πειράματα.
«Είχα την τύχη να έρθω εδώ αρκετά πριν ξεκινήσει να λειτουργεί ο επιταχυντής LHC και συμμετείχα στην εγκατάσταση και στον έλεγχο των ηλεκτρονικών του υποσυστήματος trigger του πειράματος CMS, το οποίο είναι υπεύθυνο για το φιλτράρισμα των δεδομένων των συγκρούσεων. Το να ζεις από κοντά και να βλέπεις πώς χτίζεται και μπαίνει σταδιακά σε λειτουργία ένα τέτοιο μηχάνημα, τεράστιας πολυπλοκότητας και με υψηλές απαιτήσεις σε ακρίβεια συγχρονισμού και μετρήσεων, είναι πραγματικά εμπειρία ζωής» λέει.
Οπως περιγράφει, από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε στο εξωτερικό βρήκε ένα εξαιρετικό εργασιακό περιβάλλον. Η συνύπαρξη ανθρώπων από σχεδόν όλο τον κόσμο όχι μόνο δεν δημιουργεί προβλήματα, αλλά παρέχει τις συνθήκες για γόνιμη συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων με άτομα διαφορετικών αντιλήψεων και μεθόδων σκέψης, που είναι και ο ακρογωνιαίος λίθος της επιστημονικής προόδου. «Ακόμα και μετά την απαρχή των οικονομικών προβλημάτων της χώρας μας, αυτό δεν άλλαξε. Κυρίως στήριξη και κατανόηση είδα από τον κόσμο εδώ, χωρίς φυσικά να υπάρχουν και οι αντίθετες φωνές, που ωστόσο μειοψηφούν» λέει.
Αν και αρκετοί επιστήμονες έχουν πάρει το δρόμο χωρίς επιστροφή από την Ελλάδα της κρίσης, ο ίδιος σημειώνει: «Φυσικά και θα επέστρεφα και θα ήθελα να γυρίσω κάποια στιγμή στο μέλλον, αν οι συνθήκες το επιτρέψουν».
