Η χορευτική της δύναμη, όπως λένε όσοι την έχουν δει από κοντά, κρύβεται στα μακριά χέρια της, που υπακούν το ίδιο σωστά με τα κάτω… άκρα της στις ρυθμικές μελωδίες της καστανιέτας. Βέβαια, αυτός δεν είναι και ο μοναδικός λόγος που η Σπανιόλα χορεύτρια -και μεγάλη λάτρισσα της Ελλάδας, την οποία αποκαλεί «αναπόσπαστο κομμάτι του ευρωπαϊκού πολιτισμού»- Μαρία Πάχες κρατάει σφιχτά τον τίτλο της «ντίβας του φλαμένκο». Η Σεβιλιάνα περφόρμερ είναι μια χαρισματική δημιουργός, που αναζητά αδιαλείπτως νέες πηγές έμπνευσης.
Στις παραστάσεις της στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (8-10/11) η Πάχες εστιάζει στην «Ουτοπία». Και ποιος ο καλύτερος τρόπος να το κάνει από το να επιστρατεύσει τις καμπυλωτές γραμμές των έργων ενός από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες, του Οσκαρ Νιμάγιερ, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την περασμένη χρονιά.
«Η “Ουτοπία” είναι κάτι παραπάνω από τίτλος» λέει στη «δημοκρατία» η χορεύτρια του φλαμένκο Μαρία Πάχες. «Είναι ο ηθικός μου προορισμός. Είμαι πεπεισμένη πλέον ότι η αναζήτηση της ουτοπίας είναι ο πιο αγνός τρόπος του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τα σκαμπανεβάσματα της μοίρας».
Η χορευτική της παράσταση μιλάει για αυτόν ακριβώς τον ιδεαλισμό, με «όχημα» τις καμπυλωτές γραμμές του Νιμάγιερ, του αρχιτέκτονα που άλλαξε τον κατασκευαστικό ρουν όχι μόνο της γενέτειράς του, της Βραζιλίας, αλλά και ολόκληρου του πλανήτη. «Είμαι γοητευμένη από την αγάπη του για τη Βραζιλία, αλλά και από το πάθος για τη δουλειά του. Πέθανε σε ηλικία 104 ετών και μέχρι τότε συνέχιζε να πηγαίνει στο γραφείο του. Ηταν πραγματικά ένας άνθρωπος της ουτοπίας. Είχα την τύχη να τον συναντήσω δύο φορές. Με συνεπήρε με την τρυφερότητα της φιλοσοφικής του σκέψης. Ηταν σαν να έπινα καφέ με τον Σωκράτη ή τον Πλάτωνα. Πώς θα μπορούσα να μην έχω μάθει πράγματα από έναν άνδρα ο οποίος στα 104 χρόνια του μιλούσε με τα αστέρια;» τόνισε.
Η κορυφαία χορεύτρια του φλαμένκο και χορογράφος ξεκίνησε να λικνίζεται στους χορευτικούς ρυθμούς σε ηλικία τεσσάρων ετών και από τότε έχει κατορθώσει να μοιραστεί τη σκηνή με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου. Ο Μπαρίσνικοφ το 2007 την είχε προσκαλέσει στο σόου του, ενώ έχει συμμετάσχει και σε μια σειρά ταινιών του Κάρλος Σάουρα, κάνοντας αυτό που γνωρίζει καλύτερα: να χορεύει.
Οπως διατείνεται και η ίδια, η αρχιτεκτονική και ο χορός έχουν περισσότερα κοινά από όσα φαντάζεται ο απλός κόσμος. «Και τα δύο έχουν γεννηθεί από την κίνηση και χρησιμοποιούν περίτεχνα σχέδια που τους προσδίδουν νόημα. Ο χορός και η αρχιτεκτονική χρησιμοποιούν έναν συγκεκριμένο χώρο για να αναπτυχθούν και μοιράζονται την ίδια ηθική. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι από το πουθενά οι δύο αυτές μορφές τέχνης δημιουργούν κάτι μεγαλειώδες που κάνει τους ανθρώπους ακόμη πιο ευτυχισμένους».
«Οι Ελληνες μπορούν να κάνουν θαύματα»
Η σχέση της με την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα στενή. «Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι στη χώρα σας και σίγουρα όχι και η τελευταία. Κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι ερχόμενος εδώ γίνεται αμέσως μέρος της Ιστορίας. Το μέρος αυτό είναι βασικό και ουσιώδες κομμάτι του μεσογειακού πολιτισμού. Γνωρίζω καλά τι σημαίνει ζεστασιά, φιλοξενία και εγκαρδιότητα των Ελλήνων» τονίζει.
Πώς βλέπει η ίδια όμως την κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στην πολύπαθη Ελλάδα; «Καταφέρατε να προχωρήσετε μπροστά αντιμετωπίζοντας πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις απ’ ό,τι η οικονομική κρίση. Πιστεύω ότι όλοι μαζί ενωμένοι μπορείτε να κάνετε θαύματα, κάτι που άλλωστε έχει αποδείξει περίτρανα και η Ιστορία».
Info: Η παράσταση φλαμένκο της Μαρία Πάχες «Ουτοπία» θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την Παρασκευή 8, το Σάββατο 9 και την Κυριακή 10 Νοεμβρίου.
Γιώτα Βαζούρα
