Βατερλό θυμίζει για τον ΣΥΡΙΖΑ η Βουλή το τελευταίο χρονικό διάστημα. Ο Αλέξης Τσίπρας αποδεικνύει την ανεπάρκειά του σε κοινοβουλευτικό επίπεδο όχι μόνο να ασκήσει αντιπολίτευση που να ξεφεύγει από τα παρωχημένα στερεότυπα του παρελθόντος, αλλά και να γλιτώσει το καράβι που λέγεται Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ από επικίνδυνους σκοπέλους.
Οσα έγιναν τον μήνα που πέρασε, με αρχή την ψηφοφορία για την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης στη Χρυσή Αυγή και αποκορύφωμα την παταγώδη αποτυχία της πρότασης δυσπιστίας, δικαίωσαν όσους θεωρούν ότι ο κ. Τσίπρας έχει πολύ δρόμο να διανύσει ώστε να «αναγορευτεί» σε αρχηγό υπεύθυνης αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Το κακό για τον κ. Τσίπρα είναι ότι οι κοινοβουλευτικές ήττες του έχουν ήδη τεράστια επίδραση και μέσα στο κόμμα, με αποτέλεσμα να έχει αρχίσει η μουρμούρα για την ταχύτητα με την οποία οι κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ γυρίζουν μπούμερανγκ στην Κουμουνδούρου και δίνουν ανάσες ζωής στην κυβέρνηση. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί ωστόσο είναι αν οφείλονται στην πολιτική απειρία του κ. Τσίπρα και στο γεγονός ότι εύκολα παρασύρεται από ακραίες τάσεις στο κόμμα του ή αν δικαιώνουν τη θεωρία πολλών ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει στην πραγματικότητα να κυβερνήσει υπό το βάρος των τεράστιων προβλημάτων.
Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Τσίπρας έχει δει τον τελευταίο μήνα σε πέντε συγκεκριμένες περιπτώσεις τις κινήσεις του ίδιου και των βουλευτών του να εκθέτουν το κόμμα του και να αναδεικνύουν τον πόλεμο των συνιστωσών και την καταστροφική έλλειψη στρατηγικής. Η αρχή έγινε με την ψηφοφορία για την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης στη Χρυσή Αυγή. Ο «Νέστορας» του κόμματος Μανώλης Γλέζος πήρε αποστάσεις από την απόφαση Τσίπρα να πει «ναι» στην τροπολογία Μιχελάκη και εξέφρασε τη διαφωνία του απέχοντας από την ψηφοφορία, ενώ το μεγάλο «μπαμ» ήρθε από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και ψήφισε «όχι», την ώρα που και ο Π. Λαφαζάνης δήλωνε ότι ψήφισε «ναι» μόνο και μόνο για λόγους εσωκομματικής πειθαρχίας.
Προτού τα πνεύματα προλάβουν να ηρεμήσουν, ο κ. Τσίπρας οδήγησε το καράβι σε νέο παγόβουνο, καταθέτοντας την πρόταση δυσπιστίας για την επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων στην ΕΡΤ, ένα θέμα για το οποίο σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας ήταν σύμφωνη. Το επιχείρημα μάλιστα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να φέρει τον πρωθυπουργό στη Βουλή αποδείχτηκε ανέκδοτο, αφού στη μονομαχία των δύο ανδρών ο κ. Σαμαράς νίκησε κατά κράτος τον κ. Τσίπρα.
Το μεγάλο αυτογκόλ ήρθε με την τροπολογία για τα φάρμακα. Η κίνηση του υπουργού Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη να καταθέσει τροπολογία με την οποία μειώνεται η τιμή σε χιλιάδες φάρμακα έπιασε τον ΣΥΡΙΖΑ στον ύπνο. Κι από εκεί που ο ΣΥΡΙΖΑ έχτιζε το προφίλ του αντισυστημικού και του φιλολαϊκού, σε μια νύχτα οι μάσκες έπεσαν. Καταψήφισε την τροπολογία, χωρίς όμως να δώσει καμία απάντηση σε όσους τον κατηγόρησαν ότι φροντίζει την τσέπη της φαρμακοβιομηχανίας και όχι των πολιτών.
Δεν πέρασαν ούτε λίγες ώρες και ο Δημήτρης Στρατούλης προκάλεσε νέους πονοκεφάλους, καθώς, ζητώντας αναλογική εφαρμογή του προστίμου για τη μαύρη εργασία, έδωσε κάθε δικαίωμα στον υπουργό Εργασίας να στοχοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό γιατί, την ώρα που δίνεται η μεγάλη μάχη για την πάταξη της εισφοροδιαφυγής, ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε την εικόνα του προστάτη της μαύρης εργασίας.
Η κοινοβουλευτική παραζάλη του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε και στο θέμα της εξεταστικής για τα υποβρύχια, το οποίο φαινομενικά ήταν προνομιακό πεδίο για την αξιωματική αντιπολίτευση. Ωστόσο τώρα δείχνει -άγνωστο γιατί- να μαζεύεται και να θέλει να τελειώνει μια ώρα αρχύτερα με το θέμα που άνοιξε. Αρκετοί άλλωστε υποστήριξαν ότι από μόνο του το κείμενο για το αίτημα σύστασης εξεταστικής είναι γραμμένο έτσι ώστε να αποκλειστεί και η παραμικρή πιθανότητα να γίνει δεκτό. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι, ενώ ο κ. Τσίπρας είχε στοχοποιήσει αρχικά μόνο τον Ευάγγελο Βενιζέλο, με την πρόταση ζητά τώρα διερεύνηση των πεπραγμένων και της κυβέρνησης Καραμανλή αλλά και της κυβέρνησης Σαμαρά…
Γιώργος Λυκουρέντζος
