«Συνοικέσιο» μεταξύ Τσίπρα και Κουβέλη βρίσκεται στα σκαριά εν όψει των πολιτικών εξελίξεων που, όπως εκτιμούν, μπορεί να οδηγήσουν σύντομα σε εκλογές όχι μόνο αυτοδιοικητικές αλλά και εθνικές. Οπως αποκάλυψε την Τετάρτη η «δημοκρατία», οι συζητήσεις ανάμεσα στους προέδρους του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜ.ΑΡ. βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, αλλά γίνονται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και ερήμην των κομματικών οργάνων τους για την αποφυγή εσωτερικών αντιδράσεων.
Αν και μέχρι πρότινος οι σχέσεις τους ήταν έως και εχθρικές, λόγοι «συμφέροντος» τους οδήγησαν, όπως όλα δείχνουν, σε αυτήν την προσέγγιση, η οποία σε πρώτη φάση θα υλοποιηθεί στις επερχόμενες εκλογές για τους δήμους και τις περιφέρειες, και ενδέχεται να καταλήξει σε πολιτικό «γάμο» μετά τον Μάιο.
Απέχει πολύ
Από τη μία πλευρά, ο κ. Τσίπρας αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα σε επίπεδο συμμαχιών. Παρά το προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει πολύ από το όριο της αυτοδυναμίας και αδυνατεί να παρουσιάσει στο εκλογικό σώμα ένα πειστικό πλάνο πολιτικών συνεργασιών, αφού οι έως τώρα δορυφόροι του κινούνται σε σχεδόν ανύπαρκτα ποσοστά. Και γνωρίζει καλά ότι αυτό το δίλημμα μπορεί να αποδειχθεί επιζήμιο την ώρα της κάλπης.
Από τις υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις, το ΚΚΕ αρνείται κατηγορηματικά κάθε συζήτηση και το ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον όσο παραμένει στην ηγεσία του ο κ. Βενιζέλος, δεν προσφέρεται για συμπόρευση. Με τους ΑΝ.ΕΛ. οι αποκλίσεις είναι μεγάλες και, πέραν τούτου, το κόμμα του κ. Καμμένου δεν θα άντεχε τις εσωτερικές αναταράξεις από μια πιθανή κεντρική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ετσι, εκ των πραγμάτων, η ΔΗΜ.ΑΡ. απομένει ο μόνος ρεαλιστικός εταίρος.
Η προσέγγιση διευκολύνεται τόσο από τη «μετριοπαθή» στροφή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά την ευρωζώνη και την οικονομία όσο και από τη σκλήρυνση της αντιπολιτευτικής στάσης της ΔΗΜ.ΑΡ., οπότε δημιουργούνται σημεία συμπτώσεων. Επίσης, η προσέγγιση βοηθά τον κ. Τσίπρα να ενισχυθεί έναντι των «αριστεριστών» του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι με τις δηλώσεις και τη δράση τους τον φέρνουν σε διαρκώς μεγαλύτερη απόγνωση.
Από την άλλη πλευρά, η ΔΗΜ.ΑΡ. βρίσκεται πλέον στα όρια της κατάρρευσης, καθώς στις δημοσκοπήσεις μετά δυσκολίας καλύπτει το όριο του 3%. Ο κ. Κουβέλης βλέπει, επομένως, σε αυτό το συνοικέσιο έναν τρόπο επιβίωσης, εκτιμώντας ότι η προοπτική συμμετοχής εκ νέου στην εξουσία (με τον ΣΥΡΙΖΑ αυτήν τη φορά) θα του επιτρέψει να ανακάμψει.
Ο «Βρούτος»
Ενας επιπλέον λόγος, όπως λέγεται, είναι ότι ο κ. Κουβέλης είδε άλλα κίνητρα στην πρόσφατη εσωκομματική κρίση, στην οποία μάλιστα πρωταγωνίστησε ως «Βρούτος» ο Ανδρέας Παπαδόπουλος. Κατά την πλευρά Κουβέλη, αυτά τα στελέχη επιδιώκουν να «σπάσουν» τη ΔΗΜ.ΑΡ. και σταδιακά να προσδεθούν στο άρμα των «58» και των υπολοίπων που θέλουν να στηρίξουν τις εξελίξεις προς «κεντροδεξιά» κατεύθυνση. Ως απάντηση σε αυτό ο κ. Κουβέλης απάντησε θετικά στα κελεύσματα Τσίπρα για ένα «κεντροαριστερό μπλοκ εξουσίας». Αλλωστε, το σενάριο συμφωνίας των δύο τους με ορίζοντα το 2015 θέλει τον κ. Τσίπρα, εφόσον γίνει πρωθυπουργός, να υποστηρίζει τον κ. Κουβέλη για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Μάλιστα, κατά τους γνωρίζοντες, δεν είναι άσχετη με τις διεργασίες αυτές και η τοποθέτηση του (μέχρι πρότινος αρχισυντάκτη του «Εθνους» Χρήστου Μαχαίρα) στη θέση του εκπροσώπου Τύπου της ΔΗΜ.ΑΡ. Στις συνεννοήσεις αυτές φέρεται ότι παίζει ρόλο και ένα άλλο στέλεχος του συγκροτήματος Μπόμπολα, ο αρθρογράφος του «Εθνους» Παναγιώτης Παναγιώτου. Οι πληροφορίες θέλουν και τον Κώστα Λαλιώτη να έχει ευλογήσει το συνοικέσιο, αλλά ο ίδιος το διαψεύδει και ζητάει «να μην αναμειγνύεται» το όνομά του.
Σε κάθε περίπτωση, από τη στιγμή που η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ διολισθαίνει σε συστημικές θέσεις και διεκδικεί την εξουσία, θεωρείται αναμενόμενο να προσδίδεται από τα έως τώρα ισχυρά κέντρα εξουσίας -που θέλουν να παίζουν ρόλο και στο μέλλον- βαρύτητα στην παρουσία της ΔΗΜ.ΑΡ. μέσω του κ. Κουβέλη ως «ρυθμιστικού» παράγοντα.
