Υπάρχουν διάφοροι μύθοι που πλανώνται για τη Γερμανία πάνω από την Ευρώπη. Ενας από αυτούς είναι ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι έχουν πληρώσει την ευρωπαϊκή κρίση, ενώ όλα τα στοιχεία έχουν αποδείξει ότι η κρίση έχει φέρει στα ταμεία του γερμανικού κράτους πολλά δισεκατομμύρια ευρώ. Υπάρχει κι ένας άλλος μύθος, για τους γερμανικούς αυτοκινητοδρόμους. Σύμφωνα με αυτόν, πρόκειται για ένα τέλειο οδικό δίκτυο στο οποίο μπορείς να τρέχεις μέχρι και με 350 χλμ. την ώρα, ενώ οι δρόμοι είναι πάντα άδειοι ανεξαρτήτως ώρας και μέρας. Η πραγματικότητα, όμως, σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, είναι πολύ διαφορετική. Παρά την οικονομική άνθηση που γνωρίζει η χώρα, το οδικό δίκτυο έχει εγκαταλειφθεί. Οι οδηγοί είναι αναγκασμένοι να περνούν πολλές ώρες τη μέρα σε μποτιλιαρίσματα, λόγω των εργασιών που έχουν αυξηθεί κατακόρυφα το τελευταίο διάστημα. Επίσης, πολλές χαλασμένες γέφυρες έχουν βγει εκτός λειτουργίας και έπειτα από έναν κρύο χειμώνα σε πολλά οδοστρώματα υπάρχουν λακκούβες.
Εχει υπολογιστεί ότι για τη διατήρηση του οδικού δικτύου χρειάζεται μία επένδυση 1,5 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Τα υπάρχοντα χρήματα αυτήν την περίοδο είναι ακριβώς τα μισά. Μια επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους της ομοσπονδίας και των κρατιδίων υπολόγισε ότι λείπουν 7,2 δισ. ευρώ για τη συντήρηση, με αποτέλεσμα η κατάσταση του οδικού δικτύου να χειροτερεύει σταδιακά. Οι λακκούβες καλύπτονται με φτηνό υλικό χωρίς μεγάλη διάρκεια ζωής, με αποτέλεσμα να κλείνουν οι αυτοκινητόδρομοι για εργασίες.
Το μεγαλύτερο τμήμα των γερμανικών δρόμων, γύρω στα 600.000 χιλιόμετρα, ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατιδίων και των κοινοτήτων. Επομένως, ό,τι έργο γίνεται, χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό τους. Ομως οι περισσότερες πόλεις και κοινότητες πάσχουν από χρόνια υποχρηματοδότηση και τα χρέη τους είναι βουνό, γι’ αυτό και αναγκάζονται να εξοικονομούν χρήματα από τις υποδομές. Από πού όμως θα έρθουν τα αναγκαία χρήματα; Ο πρωθυπουργός του Σλέσβιχ – Χολστάιν Τόρστεν Αλμπιχ πρότεινε την καταβολή 100 ευρώ ετησίως από όλους τους κατόχους αυτοκινήτων για να καλυφθούν οι τρύπες στους δρόμους, αλλά και στον προϋπολογισμό. Ομως ο Χάρτμουτ Μπέκενταλ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μπέργκις του Βούπερταλ με κύριο τομέα έρευνας τον οδικό σχεδιασμό, σπάει ακόμη έναν μύθο, αυτόν της τέλειας οργάνωσης του γερμανικού κράτους, διατυπώνοντας την εξής επιφύλαξη: «Αμφιβάλλω εάν αυτά τα χρήματα θα πάνε εκεί όπου πρέπει να πάνε».
