Με πολύ σκεπτικισμό αντιμετωπίζουν οι Ελληνες στρατιωτικοί τις υποτιθέμενες βελτιώσεις στο συνταξιοδοτικό καθεστώς τους, που επέρχονται με το σχέδιο νόμου για την τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων. Αλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που οι υποσχέσεις της Πολιτείας διαψεύσθηκαν και είδαν να εφαρμόζεται στις αποδοχές τους η δυσμενέστερη δυνατή εκδοχή των μέτρων.
Κυριότερο από τα ευεργετήματα που προβλέπονται στο νέο υπό ψήφιση νομοθέτημα είναι ότι παρέχεται η δυνατότητα στο σύνολο του στρατιωτικού προσωπικού να αναγνωρίσει πέντε πλασματικά χρόνια, για να συμπληρώσει τα απαιτούμενα για συνταξιοδότηση έτη υπηρεσίας (40 έτη, εκ των οποίων 35 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας και πέντε πλασματικά).
Οι συζητήσεις
Στις τάξεις του Στρατεύματος όμως επικρατεί έντονη δυσπιστία απέναντι σε αυτό το φαινομενικά ευνοϊκό μέτρο και δεν είναι λίγοι αυτοί που φοβούνται ότι θα αποδειχθεί ακόμη μία κοροϊδία εις βάρος των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το ζήτημα εντοπίζεται στο ποιο θα είναι το αντίτιμο για την εξαγορά των πέντε ετών και πόση η συνταξιοδοτική βελτίωση που θα προκύψει. Ως προς το τελευταίο, σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, η διαφορά στη σύνταξη της 40ετίας, έναντι αυτής της 35ετίας, δεν φαίνεται να υπερβαίνει τα 50 ή στην καλύτερη περίπτωση τα 70 ευρώ τον μήνα. Ετσι, αν απαιτείται η εξαγορά της πενταετίας με καταβολή ολοκλήρου του ποσού του αναλογούντος ασφαλίστρου, είναι δώρον άδωρον. Μπορεί δηλαδή να απαιτηθεί να καταβάλει ο στρατιωτικός από 10.000 έως 20.000 ευρώ. Είναι προφανές ότι με την πενιχρή βελτίωση της συντάξεώς του ένα τέτοιο ποσόν δεν θα αποσβεσθεί ποτέ. Συνεπώς ουδείς θα έχει συμφέρον να το καταβάλει και όλο το θέμα θα αποδειχθεί ακόμη μία υπόσχεση κενή περιεχομένου.
Το σημείο που προκαλεί την εντονότερη ανησυχία είναι ότι στα σχετικά έγγραφα αναφέρεται ρητά ότι με την εφαρμογή των διατάξεων που εισάγονται με το νομοσχέδιο δεν προκαλείται επιβάρυνση στον κρατικό Προϋπολογισμό, κάτι που ερμηνεύεται ως επιβεβαίωση της υποψίας ότι οι ασφαλισμένοι θα αναλάβουν να καταβάλουν το σύνολο της δαπάνης εξαγοράς.
Να σημειωθεί πάντως ότι πριν από πολλά χρόνια τα πέντε πλασματικά έτη συνυπολογίζονταν ούτως ή άλλως στον συντάξιμο χρόνο αναφερόμενα ως χρόνια «εκστρατείας» ή «στόλου» για τα στελέχη του Π.Ν. και αποτελούσαν την αναγνώριση των ιδιαίτερων -και πολύ δυσμενών- συνθηκών εργασίας των στρατιωτικών. Τους αφαιρέθηκαν όμως με τις «αναμορφώσεις» της νομοθεσίας που γίνονταν. Με τα τότε δεδομένα, ο στρατιωτικός μπορούσε να αποστρατευθεί με 25 έτη πραγματικής υπηρεσίας, οπότε εξασφάλιζε μιαν αξιοπρεπή σύνταξη.
Ακόμη και μετά την κατάργηση των πλασματικών ετών, όσον αφορά τους στρατιωτικούς, πέντε έτη πλασματικής υπηρεσίας συνέχιζαν να μπορούν να αναγνωρίζουν, αντί συμβολικού τιμήματος, τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας. Προκειμένου λοιπόν να επιτευχθεί ισότητα με τους αστυνομικούς θα πρέπει να είναι συμβολικό και το τίμημα με το οποίο θα επιβαρύνονται και οι στρατιωτικοί.
Αυτό που μπορεί να είναι πιο σημαντικό είναι ότι με το νομοσχέδιο επανακαθορίζονται οι μονάδες και υπηρεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων, στις οποίες ο χρόνος υπηρεσίας υπολογίζεται στο διπλάσιο, ώστε τα κριτήρια να είναι επιχειρησιακά και όχι μόνο γεωγραφικά. Βέβαια και όσον αφορά το θέμα αυτό, προκειμένου να αποφευχθούν αδικίες, πρέπει να μελετηθεί πάρα πολύ ο τρόπος με τον οποίο θα συνδυάζονται οι δύο παραπάνω κατηγορίες κριτηρίων.
Πάντως το νομοσχέδιο με το οποίο ασχολήθηκε η αναπληρώτρια υπουργός Εθνικής Αμύνης Φώφη Γεννηματά πέρασε από την έγκριση του Ελεγκτικού Συνεδρίου την περασμένη εβδομάδα και προγραμματίζεται να εισαχθεί στη Βουλή από το υπουργείο Οικονομικών με την επανέναρξη των εργασιών της, στις 28 Μαΐου.
