Αν και οι μνημονιακές επιταγές επαγγέλλονται μια ανάπτυξη μέσω εξαγωγών, τα περισσότερα ελληνικά προϊόντα δεν είναι ανταγωνιστικά στην Ε.Ε., ενώ σε χώρες εκτός ΟΝΕ το σκληρό ευρώ λειτουργεί εντελώς αποτρεπτικά. Την ίδια στιγμή η έλλειψη ρευστού κρατάει τις τιμές ψηλά, επιτείνοντας με τη σειρά της την έλλειψη ανταγωνιστικότητας.
Οπως αναφέρεται στην έκθεση ανταγωνιστικότητας της Κομισιόν για το πρώτο τρίμηνο του 2014, το πρόβλημα των ακριβών τιμών στις ελληνικές εξαγωγές βελτιώθηκε μόνο οριακά, παρότι υπήρξε μεγάλη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας (μισθοί).
Συγκεκριμένα, ο δείκτης ανταγωνιστικότητας με βάση τις τιμές εξαγωγών στο τέλος του πρώτου τριμήνου βρέθηκε στις 109,7 μονάδες (έτος βάσης 2005 = 100), έναντι 109,8 μονάδων το τελευταίο τρίμηνο του 2013, 84,2 μονάδων το 1994, αλλά και 103,83 μονάδων το 2008. Ενώ εισοδήματα, μισθοί αποκλιμακώνονται, οι τιμές των προς εξαγωγή προϊόντων -που προφανώς ανέβαιναν πιο γρήγορα από ό,τι αυτές των άλλων κρατών της ευρωζώνης την τελευταία πενταετία- πολύ λίγο αποκλιμακώνονται.
Να σημειωθεί ότι ο δείκτης μοναδιαίου κόστους εργασίας στο σύνολο της οικονομίας συνεχίζει και το 2014 να μειώνεται ταχύτατα. Ο δείκτης έκλεισε το πρώτο τρίμηνο του 2014 στις 83,5 μονάδες, έναντι 84,1 μονάδων μόλις τρεις μήνες πριν από το τέλος του 2013. Το 2010 βρισκόταν στις 103 μονάδες (μέγιστο ύψος).
Σε ό,τι αφορά πάντως τον δείκτη ανταγωνιστικότητας με βάση τον πληθωρισμό, παρά τη μείωση το πρώτο τρίμηνο του 2014, οι τιμές στην Ελλάδα συνεχίζουν να είναι πιο υψηλά από ό,τι το 2005. Ο δείκτης βρίσκεται στις 101,7 μονάδες (δηλαδή υψηλότερα από τα επίπεδα του 2005). Βρισκόταν στις 90 μονάδες το 1994.
