Μία εικόνα χίλιες λέξεις. Κόβουν την ανάσα οι φωτογραφίες με τις Καρυάτιδες πάνω στα βάθρα τους. Με την αφαίρεση των δύο τελευταίων δομών του τοίχου μπροστά από τις Καρυάτιδες τα γλυπτά αποκαλύφθηκαν πλέον σε όλο τους το μεγαλείο. Τα τεράστια βάθρα, πάνω στα οποία οι Καρυάτιδες στέκουν αγέρωχες επί χιλιάδες χρόνια, ήρθαν ολόκληρα στο φως και, όπως φαίνεται, έχουν διάκοσμο όμοιο με αυτό των τοίχων. Το ύψος των βάθρων είναι 1,40 μέτρο, έχουν πλάτος 1,36 μέτρο και πάχος 0,72 μέτρο. Το συνολικό ύψος βάθρου και αγάλματος είναι 3,67 μέτρα, ένα μεγάλο ύψος που κάνει τα αγάλματα κάτι περισσότερο από επιβλητικά.
Εκτός από όμορφη σχεδίαση, ο κατασκευαστής του μνημείου είχε φροντίσει να δώσει χρώμα στο έργο του, που αποκαλύπτεται σιγά σιγά από την αρχαιολογική σκαπάνη.
Καθαρίζοντας και τους τελευταίους κόκκους άμμου, οι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν το δάπεδο του δεύτερου χώρου, το οποίο είναι υπερυψωμένο κατά 7 εκατοστά και φέρει ίχνη μπλε χρώματος. Παρά τα 2.000 και πλέον χρόνια από την κατασκευή του, το χρώμα έχει διατηρηθεί σε πολλά σημεία έως και σήμερα.
Μπορεί τις τελευταίες μέρες να μην έχει γίνει κάποια σπουδαία ανακοίνωση, όμως τα συνεργεία μέσα στο μνημείο του τύμβου Καστά συνεχίζουν τις ανασκαφικές εργασίες και βρίσκονται στον χώρο πίσω από τις Καρυάτιδες. Αφαιρώντας χώμα σε βάθος μέχρι 1,5 μέτρο, αποκαλύπτεται η συνέχεια της ορθομαρμάρωσης των τοίχων.
Τα συνεργεία ολοκλήρωσαν τις εργασίες αντιστήριξης βάζοντας υποστυλώματα στον πρώτο χώρο και ταυτόχρονα τοποθέτησαν οριζόντιες αντηρίδες στον δεύτερο, προκειμένου να προχωρήσει η αποχωμάτωση. Παράλληλα, με τη συνέχιση της αποχωμάτωσης στο θύρωμα του τρίτου διαφραγματικού τοίχου ξεκίνησαν οι εργασίες υποστύλωσης στον τρίτο χώρο.
Του 250 π.Χ.
Στο μεταξύ, και άλλη αρχαιολόγος στέκεται απέναντι στην υπεύθυνη της κατασκευής Κατερίνας Περιστέρη. «Οι Καρυάτιδες και η τεχνική με την οποία δημιουργήθηκαν οδηγούν στο συμπέρασμα πως ο τύμβος δεν είναι της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου» λέει η επίτιμη διευθύντρια Κλασικών Αρχαιοτήτων Κατερίνα Ρωμιοπούλου, η οποία χρονολογεί το μνημείο στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ.
Η κυρία Ρωμιοπούλου, που έχει συμμετάσχει σε ανασκαφές στη Βεργίνα, τα Λευκάδια αλλά και την Αμφίπολη παλαιότερα, δεν συντάσσεται με την Ολγα Παλαγγιά, που υποστηρίζει ότι το μνημείο είναι Ρωμαϊκής Εποχής, αλλά το χρονολογεί έως το 250 π.Χ., κρίνοντας από τις Καρυάτιδες και τον τρόπο με τον οποίο είναι κατασκευασμένες.
Νίκος Πιτσιακίδης
