«Εσβησε» στα 89 της η Αννα Συνοδινού! Τη Δευτέρα το «ύστατο χαίρε»
Από τη
Γιώτα Βαζούρα
Η τελευταία μεγάλη Ελληνίδα τραγωδός δεν βρίσκεται πια κοντά μας. Η Αννα Συνοδινού, η σπουδαία ηθοποιός με τη βαθιά παιδεία στο αρχαίο δράμα και το σπάνιο εκφραστικό κύρος, «έσβησε» χθες σε ηλικία 89 ετών. Νοσηλευόταν σε κλινική στην Κυψέλη και τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Κατά το παρελθόν, μάλιστα, είχε βγει νικήτρια στη μάχη της με τον καρκίνο, ενώ το 2014 είχε γίνει γνωστό πως είχε νοσηλευθεί σε κρίσιμη κατάσταση στην πνευμονολογική μονάδα τού «Σωτηρία». Επασχε από γεροντική άνοια.
Γεννημένη στο Λουτράκι Κορινθίας στις 21 Νοεμβρίου 1927, η Αννα Συνοδινού -η γυναίκα που ενσάρκωσε τις περισσότερες ηρωίδες της τραγωδίας- ήταν το όγδοο παιδί της οικογένειάς της, η οποία είχε ρίζες από την Αμοργό. Από μικρή είχε ροπή στην απαγγελία. Μάλιστα, συνήθιζε να μαζεύει τα αδέρφια της αλλά και τα παιδιά της γειτονιάς της σε ένα οικόπεδο, απαγγέλοντας αποσπάσματα από γνωστά ποιήματα. Η ενασχόλησή της με το θέατρο ήρθε εντελώς τυχαία, όταν ο σπουδαίος ενδυματολόγος της εποχής Αντώνης Φωκάς τη σταμάτησε στον δρόμο την ώρα που περπατούσε για να της προτείνει να γίνει μέλος του Χορού στο Εθνικό Θέατρο. Με την έγκριση του πατέρα της, έδωσε εξετάσεις στη Σχολή του Εθνικού, καταπλήσσοντας τους καθηγητές της όταν επέλεξε να παρουσιάσει ένα απόσπασμα από την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. «Την εισαγωγή μου στο Εθνικό τη θεωρώ τη σπουδαιότερη στιγμή της καριέρας μου» θα εξομολογηθεί αρκετά χρόνια αργότερα η Αννα Συνοδινού.
Στο πλευρό της Μαρίκας Κοτοπούλη βγήκε για πρώτη φορά στο σανίδι, ενώ «μυήθηκε» στον μαγικό κόσμο της υποκριτικής από τους Θωμά Κωτσόπουλο, Δημήτρη Ροντήρη, καθώς και από πολλούς σημαντικούς ανθρώπους του θεάτρου. Από το 1956 έως το 1964 η Αννα Συνοδινού υπήρξε μόνιμο στέλεχος του Εθνικού Θεάτρου, πλάι στην Κατίνα Παξινού, στον Αλέξη Μινωτή, στον Αλέκο Αλεξανδράκη, στον Θάνο Κωτσόπουλο, στον Τάκη Μουζενίδη, στην Ελένη Ζαφειρίου και στον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.
Χάρη στην καθάρια φωνή της αλλά και στην εξαίσια εκφορά του λόγου της, η ηθοποιός κατάφερε να ξεχωρίσει σε πρωταγωνιστικούς ρόλους της αρχαίας τραγωδίας. Είχε υπάρξει «Αντιγόνη», «Εκάβη», «Ελένη», «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι», «Ιφιγένεια η εν Ταύροις», «Ηλέκτρα», δηλαδή σχεδόν όλες οι τραγικές ηρωίδες του αρχαίου δράματος. Το 1955 αλλά και το 1957 τιμήθηκε για τις ερμηνείες της με το έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη».
Το 1965, η ηθοποιός ίδρυσε τον δικό της θίασο με τίτλο «Ελληνική Σκηνή», ενώ σε εκείνη οφείλεται και το πρώτο θέατρο βράχων, το Θέατρο του Λυκαβηττού, το οποίο δημιουργήθηκε με δική της πρωτοβουλία, σε σχέδια του Τάκη Ζενέτου. Επίσης, μαζί με άλλους γνωστούς ηθοποιούς, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου του Εθνικού Κήπου (πρώην Βασιλικός Κήπος), το οποίο εν συνεχεία καταργήθηκε.
Από το 1974 έως το 1990, η Αννα Συνοδινού υπηρέτησε με το ίδιο σθένος και αγάπη την πολιτική. Είχε εκλεγεί βουλευτής Αθηνών με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και κατά τη διάρκεια της πολιτικής σταδιοδρομίας της είχε εισηγηθεί σημαντικές νομοθετικές προτάσεις. Χάρη σε εκείνη είχε ιδρυθεί η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, ενώ είχε προτείνει και την εισαγωγή του μαθήματος των καλλιτεχνικών στη Μέση Εκπαίδευση.
Τη δεκαετία του ’90 έκανε δυναμική επιστροφή στο θέατρο, ενσαρκώνοντας ηρωίδες του αρχαίου δραματολογίου αλλά και του νεότερου ελληνικού θεάτρου. Ενας από τους τελευταίους ρόλους της Αννας Συνοδινού ήταν εκείνος στην παράσταση «Το μυστικό της Κοντέσας Βαλέραινας», αλλά και στις «Ευμενίδες» του Αισχύλου.
Η κηδεία της θα γίνει τη Δευτέρα στις 12.00, δημοσία δαπάνη, από το Νεκροταφείο Βύρωνα.
Ο γάμος και γιατί δεν απέκτησε ποτέ παιδιά
Η Αννα Συνοδινού υπήρξε παντρεμένη για 55 χρόνια με τον πρωταθλητή στο τριπλούν και έμπορο Γιώργο Μαρινάκη. Δεν απέκτησαν παιδιά μαζί (η ίδια είχε εκμυστηρευθεί πως είχε αποβάλει αρκετές φορές, και μάλιστα κατά τη διάρκεια παραστάσεων), ωστόσο ο Μαρινάκης είχε μία κόρη από τον πρώτο του γάμο, την οποία μεγάλωσαν μαζί.
Ο θάνατός του, το 2010, από καρκίνο του εντέρου (τον οποίο είχε περάσει και εκείνη) τη συγκλόνισε. Συντετριμμένη ήταν η Αννα Συνοδινού και με τον θάνατο της επιστήθιας φίλης της, της Αντιγόνης Βαλάκου, το 2013.
