«Εφυγε» χτυπημένος από την καρδιά στα 74 χρόνια του ο σκηνοθέτης της «Κόρης του Ρέμπραντ» Νίκος Παναγιωτόπουλος
«Σκέφτομαι τον θάνατο ως σκάνδαλο, με οργή. Το βρίσκω εξοργιστικό να πεθαίνει κάποιος, δεν μπορώ να το κατανοήσω…» Η παραπάνω ατάκα ανήκει στον Νίκο Παναγιωτόπουλο και ειπώθηκε το 2006, όταν υπέγραψε το φιλμ «Πεθαίνοντας στην Αθήνα».
Το βράδυ της Δευτέρας, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ο σημαντικός Ελληνας σκηνοθέτης της σύγχρονης κινηματογραφικής εποχής έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 74 ετών, προδομένος από την καρδιά του.
Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στους καλλιτεχνικούς κύκλους, καθώς ο ίδιος ήταν ενεργός έως το τέλος. Η τελευταία ταινία του, μάλιστα, με τίτλο «Η κόρη του Ρέμπραντ», κυκλοφόρησε στις αίθουσες μόλις τον περασμένο Οκτώβριο.
Γεννημένος τον Νοέμβριο του 1941 στη Μυτιλήνη, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος μεγάλωσε σε μια μικροαστική οικογένεια σαν «παιδί-βασιλιάς», όπως είχε πει ο ίδιος, «με γονείς που του έδιναν αγάπη να φάνε κι οι κότες». Εκείνο που καθόρισε την κλίση του στον κινηματογράφο ήταν οι μυθικές βραδιές που πέρασε ως παιδί στα θερινά σινεμά, παρακολουθώντας καουμπόικες ταινίες.
Ωστόσο, το μέρος όπου έμελλε τελικά να ανακαλύψει τον κινηματογράφο των δημιουργών ήταν η Γαλλική Ταινιοθήκη. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αθήνα και άρχισε την καριέρα του ως βοηθός σκηνοθέτη σε ελληνικές και ξένες παραγωγές.
Από το 1960 ως 1973 έζησε στο Παρίσι παρακολουθώντας μαθήματα κινηματογράφου στο ινστιτούτο Φιλμολογίας της Σορβόνης (για ένα διάστημα υπήρξε, μάλιστα, συγκάτοικος του Θόδωρου Αγγελόπουλου).
Επιστρέφοντας στην Αθήνα, άρχισε να σκηνοθετεί ταινίες, με πρώτη «Τα χρώματα της ίριδας», το 1974. Λίγα χρόνια αργότερα ακολούθησαν οι «Τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας», που βραβεύτηκε με Χρυσή Λεοπάρδαλη στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο.
Σειρά είχαν άλλες κινηματογραφικές επιτυχίες, όπως «Ο Εργένης» με τον Στράτο Τζώρτζογλου, όπου έκανε ένα πέρασμα και η Τζένη Μπαλατσινού, και το «Beautiful People» με τον Νίκο Κουρή και τη Ρέα Τουτουνζή.
Η ταινία «Αυτή η νύχτα μένει», με πρωταγωνιστές πάλι τον Νίκο Κουρή και τη Αθηνά Μαξίμου, πήγε επίσης καλά στο box office, καθώς βοηθήθηκε πολύ από την ομότιτλη επιτυχία του Σταμάτη Κραουνάκη, σε ερμηνεία Δήμητρας Παπίου.

Ο Κραουνάκης υπήρξε στενός συνεργάτης του, υπογράφοντας, μεταξύ άλλων, και το κομμάτι της ταινίας «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου», με τον Αλέξη Γεωργούλη και τη Θεοφανία Παπαθωμά, που ερμήνευσε η Γιώργος Μαζωνάκης. Με το φιλμ «Delivery», το 2005, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βενετίας.
Συνοδοιπόρος του στη ζωή τα τελευταία 45 χρόνια ήταν η ενδυματολόγος Μαριάννα Σπανουδάκη, με την οποία συνεργαζόταν ανελλιπώς στις ταινίες του. Της είχε αφιερώσει, μάλιστα, και τις ταινίες του «Πεθαίνοντας στην Αθήνα» και «Μελόδραμα». Οπως είχε εξηγήσει ο ίδιος σε συνέντευξή του, «η Μαριάννα έχει ένα αβαντάζ απέναντί μου: Δεν έχει καμία φιλοδοξία. Κι αυτό το εκτιμώ αφάνταστα. Δε θέλει να αποδείξει σε κανέναν τίποτα για τίποτα. Το όνειρό μου είναι να της μοιάσω». Η κηδεία του Νίκου Παναγιωτόπουλου θα γίνει Πέμπτη, στις 14.00, από το Α’ Νεκροταφείο.
«Αγαπώ πάρα πολύ τις γυναίκες»
Το κύκνειο άσμα του Νίκου Παναγιωτόπουλου, «Η κόρη του Ρέμπραντ», βγήκε στους κινηματογράφους τον περασμένο Οκτώβριο, σε διανομή της Σπέντζος Φιλμ. Πρόκειται για τη 17η ταινία του αξέχαστου σκηνοθέτη, από την οποία παρελαύνουν μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου όπως ο Γιάννης Μπέζος, ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Γιάννης Στάνκογλου, ο Χρήστος Λούλης και η Δήμητρα Ματσούκα.
Σε χαρακτηριστικό ρόλο εμφανίζεται και η Δούκισσα Νομικού, με την οποία ο Παναγιωτόπουλος είχε συνεργαστεί και στην προτελευταία ταινία του «Λιμουζίνα». Γενικά, στη διάρκεια της αξιόλογης πορείας του ο αξέχαστος σκηνοθέτης έδωσε την ευκαιρία σε πολλές, ωραίες γυναίκες της τηλεόρασης και της μόδας να δοκιμάσουν την τύχη τους και στον ποιοτικό κινηματογράφο. Αλλωστε ο ίδιος δήλωνε πάντα μεγάλος θαυμαστής των γυναικών. «Αγαπώ πάρα πολύ τις γυναίκες. Ο Καζαντζάκης έλεγε: “φρούτα, γυναίκες, ιδέες”. Το υπογράφω» είχε υπογραμμίσει σε συνέντευξή του πριν από χρόνια.


