Επιστολή -απάντηση για το PSI από ομολογιούχο
Λάβαμε και δημοσιεύουμε, ευχαρίστως, την παρακάτω επιστολή μικροομολογιούχου μετά την προχθεσινή ομιλία του Ευ. Βενιζέλου (υπό την προστασία αστυνομικών) για το PSI:
«Γράφω αυτό το σύντομο κείμενο ως έναν πρόχειρο απολογισμό, εφόσον παρακoλούθησα την εκδήλωση στο θέατρο Καρατζά της ΕΤΕ σχετικά με τους μύθους και τις αλήθειες για το PSI και το OSI. Ομολογώ ότι δεν περίμενα και κάτι καλύτερο με διοργανωτή τον Ευάγγελο Βενιζέλο, καθώς ο συγκεκριμένος πολιτικός θα μπορούσε να πουλήσει και παγάκια σε Εσκιμώους!
Καταρχάς, ο τίτλος θα μπορούσε να είναι “Μύθοι και ψέματα για το PSI και το ΟSI”, καθώς οι αλήθειες που ακούστηκαν ήταν πραγματικά πολύ λίγες!
Ακόμα και οι αριθμοί που παρουσιάστηκαν είχαν σοβαρά λάθη και ανακρίβειες, καθώς παρουσιάστηκε μόνο το ονομαστικό όφελος της μείωσης του χρέους, χωρίς να αφαιρεθεί το κόστος της αναδιάταξης, που δεν ήταν άλλο από το δάνειο των 50 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο συνήψε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προκειμένου να ανακεφαλαιοποιήσει το τραπεζικό σύστημα. Το σύνολο δε της επένδυσης του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας τείνει σταθερά προς το μηδέν!
Η πρώτη είχε να κάνει με τη λεγόμενη “ίση μεταχείριση”. Για ποιον λόγο, δηλαδή, έγινε διάκριση και, ενώ δόθηκαν φορολογικές απαλλαγές σε όλα τα νομικά πρόσωπα, δεν έγινε αυτό και για τον απλό κοσμάκη.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν υποφέρει και έχουν χάσει από την κρίση όσα και όλοι οι υπόλοιποι, αλλά επιπλέον έχουν υποστεί και τη δόλια δήμευση των αποταμιεύσεών τους. Πώς είναι, λοιπόν, δυνατόν ένα κράτος το οποίο θέλει να λέγεται ηθικό και δίκαιο να τους ζητά να πληρώσουν κανονικά τις φορολογικές και λοιπές υποχρεώσεις τους, χωρίς να συμβαίνει απολύτως τίποτα; Πώς είναι ποτέ δυνατόν να μην τους αναγνωρίζει τη ζημιά τους, τέσσερα χρόνια μετά;
Σε αυτή την ερώτηση ο κύριος πρόεδρος δεν μπόρεσε να απαντήσει. Είπε, βέβαια, ότι δεν υπάρχει νομικό πρόβλημα και πως μια τέτοια διάταξη θα μπορούσε να εφαρμοστεί. Δεν εξήγησε, όμως, για ποιον λόγο καμιά κυβέρνηση στην οποία συμμετείχε δεν εφάρμοσε για λόγους ισονομίας τη λύση αυτήν. Ωστόσο, η απάντηση είναι απλή:
Η ζημιά των φυσικών προσώπων που συμμετείχαν με βία στο PSI δεν αναγνωρίζεται όλα αυτά τα χρόνια, επίτηδες και τιμωρητικά! Είναι ένα καπρίτσιο των Ευρωπαίων, που ζήτησαν απ’ την τότε κυβέρνηση να υπογράψει και να δεσμευθεί ότι δεν θα γίνει κανενός είδους αποκατάσταση αυτής της αδικίας. Και φυσικά, οι δικοί μας ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΝΑΝΟΙ το υπέγραψαν!
Και τώρα, ερχόμαστε στη δεύτερη ερώτηση, που ο πρόεδρος πάλι δεν μπόρεσε να απαντήσει. Είχε να κάνει με την κατεστραμμένη εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος, αυτήν που όλοι αισθανόμαστε και που καθημερινά βιώνουμε, η οποία μας κάνει να θέλουμε να φύγουμε από αυτή τη χώρα. Ερωτώμενος λοιπόν αν μπορούν οι Ελληνες να εμπιστεύονται τη χώρα τους, ο κύριος πρόεδρος απάντησε: “Και τι θέλετε, δηλαδή; Να πτωχεύσουμε για να τους πληρώσουμε;”
Λες και η χώρα θα πτωχεύσει αποκαθιστώντας την εμπιστοσύνη και την αδικία απέναντι στους μικροομολογιούχους!
Δεν εξηγεί, όμως, για ποιον λόγο παραμένουν αυτές οι στρατιές των αργόσχολων δημόσιων υπαλλήλων, που πληρώνονται με τα λεφτά των μικροομολογιούχων, για ποιον λόγο υπάρχουν ακόμα πενηντάρηδες που παίρνουν συντάξεις πρόωρες, για ποιον λόγο υπάρχουν απίθανοι οργανισμοί με υπεράριθμο προσωπικό και τόσα άλλα που καθημερινά γίνονται και φέρνουν τον πολίτη, ο οποίος είναι συνεπής, δουλεύει και μοχθεί, σε απόγνωση.
Ομως, μην παιδεύεστε! Η απάντηση, κύριε Βενιζέλε, είναι απλή και μονολεκτική: ΟΧΙ! Δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε το κράτος μας!
Μάλιστα, οι δύο ξένοι ομιλητές, που ρωτήθηκαν τι θα συνέβαινε αν και στη δική τους χώρα “κουρεύονταν” οι μικροομολογιούχοι, δεν απάντησαν καθόλου! Κοινώς, “στα δύσκολα κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε”…
Κατόπιν, ο πρόεδρος αναφέρθηκε αυτοβούλως και στη νομική διεκδίκηση των ομολογιούχων στο ΣτΕ και το ΕΔΔΑ. Είπε ότι κάνει πολύ καλό στη χώρα, καθώς στρέφεται κατά του PSI που μας έσωσε! Είπε ότι οι δικηγόροι των ομολογιούχων τούς παραπλανούν σκόπιμα και με πολιτικά κριτήρια, και πως η λύση είναι η νομική διεκδίκηση κατά των τραπεζών και του ΤΕΚΕ. Φυσικά, και εδώ η αλήθεια ακούστηκε μισή και διαστρεβλωμένη. Οι ομολογιούχοι δεν έχουν επιλέξει έναν και μοναδικό νομικό δρόμο. Εχουν επιλέξει να κινηθούν νομικά σε κάθε πιθανή οδό! Και φυσικά, έχουν στραφεί, πέρα από το ΣτΕ και το ΕΔΔΑ, και κατά των τραπεζών! Μάλιστα, έχουν βγει και δικαστικές αποφάσεις για τις τράπεζες, που είναι κατά κανόνα αρνητικές! Δεν το ήξερε, άραγε, ο κύριος πρόεδρος; Προφανώς και γνώριζε! Απλά ήθελε για άλλη μια φορά να φτιάξει κλίμα και να διαμορφώσει απόψεις λέγοντας ψέματα! Κάτι σαν τον Πινόκιο!
Κλείνοντας, θα σχολιάσω τη φοβερή και τρομερή ατάκα του προέδρου, ότι “σας προτείναμε να κάνετε επαναγορά ομολόγων σε χαμηλές τιμές και δεν μας ακούσατε”.
Προφανώς, ο πρόεδρος έχει μπλέξει την πολιτική, τα νομικά και τις συμβουλές επενδύσεων!
Καταρχάς, ποτέ και με κανέναν επίσημο τρόπο δεν πρότεινε επαναγορά ο κύριος Βενιζέλος σε ομολογιούχους! Αυτή η πρόταση έγινε μόνο στα δημόσια ταμεία.
Ας εμφανίσει μία επίσημη γραπτή δήλωσή του σχετικά με τους μικροομολογιούχους για το θέμα.
Αλλά ας πάμε και ένα βήμα παρακάτω: Αφού ήταν τόσο καλή ιδέα, για ποιον λόγο δεν έγινε συντεταγμένα και μέσα από τον ΟΔΔΗΧ; Πώς περίμενε, δηλαδή, ο κύριος πρόεδρος οι ομολογιούχοι αποταμιευτές ξαφνικά να γίνουν κερδοσκόποι επενδυτές; Και, αν ήταν να γίνουν επενδυτές, για ποιον λόγο να μην αγοράσουν μετοχές του ΟΤΕ, της ΔΕΗ ή της Εθνικής, αλλά να αγοράσουν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου;
Ρητορική, φυσικά, η ερώτηση, κύριε πρόεδρε, καθώς για άλλη μια φορά δεν περιμένω κάποια απάντηση!»
Γιάννης Μαρινόπουλος