Ηταν 29 Νοεμβρίου 1967 και στο γραφικό παρεκκλήσι του Αγίου Ανδρέα, έξω από τη Θήβα, στη διάρκεια του εσπερινού της γιορτής του πρωτόκλητου Αποστόλου, ένας μορφωμένος φέρελπις νέος, με λαμπρές σπουδές στην Ελλάδα ……και στο εξωτερικό, κάτοχος πτυχίων Θεολογίας και Αρχαιολογίας, ο Γιάννης Λιάπης, έβγαλε οριστικά από τους ώμους του το σακάκι του κοσμικού. Φόρεσε το μοναστικό σχήμα και έλαβε το όνομα Ιερώνυμος, από τον τότε μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας, κυρό Νικόδημο.
Τα χρόνια πέρασαν και ο μοναχός ανέβηκε μία μία τις κλίμακες της εκκλησιαστικής διοίκησης. Κάπως έτσι την περασμένη Τετάρτη το βράδυ, 50 χρόνια μετά τη μοναχική του κουρά, ο Αρχιεπίσκοπος -πλέον- Ιερώνυμος βρέθηκε ξανά σε αυτό το μικρό και όμορφο ξωκλήσι ως σεμνός και ταπεινός προσκυνητής, συνοδευόμενος από τον πρωτοσύγκελο της Αρχιεπισκοπής π. Συμεών Βολιώτη και τον αρχιδιάκονό του π. Ιωάννη Μπούτση.
Τον Αρχιεπίσκοπο υποδέχτηκε ο αρχιερατικός επίτροπος π. Γεώργιος Τουλουμάκος. Οι περίοικοι και πιστοί έκπληκτοι είδαν μπροστά τους τον Αρχιεπίσκοπο και έσπευσαν να ζητήσουν την ευχή και την ευλογία του.
Ο Αρχιεπίσκοπος μπήκε στο εκκλησάκι, άναψε συμβολικά ένα κεράκι και προσευχήθηκε στο ιερό βήμα. Στη συνέχεια, εψάλη σύντομη δέηση και ο κ. Ιερώνυμος, αφού προσκύνησε την εικόνα του πρωτοκλήτου Αποστόλου, αφιέρωσε με ευλάβεια το προσωπικό του εγκόλπιο, τοποθετώντας το στην εικόνα του αγίου!
