Οσοι χαρακτηρίζουν την κυβέρνηση «κατοχική» και στιγματίζουν τα στελέχη της ως «συνεργάτες του εχθρού» έχουν απόλυτο δίκιο.
Η λαίλαπα Παπανδρέου από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας μόνο τούτο αποδεικνύει με τις πράξεις της: Οτι είναι μια ληστρική δύναμη που κατέλαβε ξένο έδαφος και ακολουθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα στη λεηλασία των φυσικών πόρων και του προϊόντος του μόχθου των «ιθαγενών» που βρέθηκαν στο έλεος των εισβολέων.
Ειδικά η μεσαία τάξη βρίσκεται στο επίκεντρο του «ενδιαφέροντος» της παράξενης σύναξης με τη νεφελώδη ιδεολογία που ομνύει στην «παγκόσμια διακυβέρνηση» και μελαγχολεί όποτε δεν βρίσκεται σε απόλυτη εγγύτητα με τη… θαλπωρή της τρόικας.
Η απερίγραπτη φοροκαταιγίδα και η σταδιακή δήμευση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων στοχεύει πρώτα και κύρια στην εκμηδένιση της μεσαίας τάξης, η οποία πάντοτε πρωτοπορεί στις μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές ανατροπές.
Η οικοδόμηση της παγκοσμιοποιητικής «Νέας Τάξης» του κ. Παπανδρέου έχει ως βασική προϋπόθεση τη διαίρεση της κοινωνίας σε δύο ομάδες: από τη μια η εξουσιαστική ελίτ και από την άλλη οι εξαθλιωμένες μάζες, που είναι εύκολο να ελεγχθούν. Η μεσαία τάξη με τη σχετική αυτάρκεια και την τάση για εξισορρόπηση μεταξύ των αναγκών και του παραγόμενου προϊόντος της δεν είναι εύκολο να χαλιναγωγηθεί και να εξευμενιστεί με μια υπόσχεση, ένα ξεροκόμματο ή μια απειλή. Εχει απαιτήσεις ηθικές και υλικές από την εξουσία και αποτελεί έναν εν δυνάμει εξαιρετικά επικίνδυνο αντίπαλο. Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να αφανιστεί.
Κάθε νομοσχέδιο, Προεδρικό Διάταγμα και πρωτοβουλία της κυβερνητικής πλειοψηφίας προς αυτόν τον στόχο κατευθύνεται και αυτή την επιδίωξη υπηρετεί.
Είναι «154 εναντίον 10.000.000», όπως ομολογούν οι ίδιοι οι επιδρομείς…
