Καμία δύναμη, μεγάλη ή μικρή, δεν επιθυμεί να υποχωρήσει θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη και πιόνια στη σκακιέρα της διεθνούς ισχύος. Τα πιόνια θυσιάζονται μόνο όταν υφίσταται προοπτική για μεγαλύτερα κέρδη από τις μελλοντικές κινήσεις. Οσο μεγαλύτερη είναι μια χώρα ή ένας συνασπισμός χωρών τόσο λιγότερες οι ανοχές για απώλεια ισχύος.
Το πρώτο πεδίο αναμέτρησης στα μεγάλα πολιτικά παίγνια είναι το οικονομικό και νομισματικό. Στην περίοδο της κλιμάκωσης των συγκρούσεων προκύπτουν αμιγώς πολεμικές συρράξεις, ενώ αδιάκοπος είναι ο σημαντικότερος και βαθύτερος πόλεμος σε πεδία που εκτείνονται πέρα από την ύλη, γι’ αυτό την κυβερνούν: ο πολιτισμικός, ο πνευματικός και ο γλωσσικός πόλεμος καθορίζουν τον βαθμό της κυριαρχίας της εκάστοτε υπερδύναμης επί του πλανήτη.
Ο αυτοπροσδιοριζόμενος ως «διεθνής», αλλά στην ουσία αμερικανικός, οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s αποφάσισε να θέσει σε καθεστώς παρακολούθησης για πιθανή υποβάθμιση 15 χώρες-μέλη της ευρωζώνης – πλην Ελλάδος και Κύπρου. Η συγκεκριμένη ενέργεια και οι υπόλοιπες, που σίγουρα θα ακολουθήσουν, καθιστούν προφανή -ακόμα και για τους αδαείς- τη νομισματική και ταυτόχρονα γεωπολιτική σύγκρουση ΗΠΑ – Ευρώπης.
Αυτή η κλιμακούμενη κρίση στις σχέσεις Αμερικής και γηραιάς ηπείρου θα μπορούσε να αποδειχθεί από ωφέλιμη έως σωτήρια για την Ελλάδα. Οι επιτήδειοι ουδέτεροι σπανίως υφίστανται απώλειες από τις μεγάλες συγκρούσεις. Αντιθέτως, προσπορίζονται σημαντικά κέρδη αν εκμεταλλευτούν ορθά τις εσωτερικές αντιφάσεις και τη δίψα των μεγάλων για νίκες (έστω στα σημεία).
Ομως, το να γίνουν οι εθνικές… εισπράξεις δεν είναι μια αυτόματη, μηχανιστική διαδικασία. Χρειάζεται στιβαρή, αποφασισμένη και εμπνευσμένη ηγεσία που θα ενώσει τον λαό και θα ατσαλώσει το φρόνημά του. Ο ένας λείπει, ως συνήθως. Εκείνος που θα αλλάξει τον ρουν της Ιστορίας.
