Το ελληνικό καλοκαίρι θεωρείται αξιοζήλευτο απ’ όλους τους ξένους που το έχουν απολαύσει στις διακοπές τους, αλλά είναι επικίνδυνο, πικρό και αχάριστο για τους Ελληνες. Καλοκαίρι ξεκίνησαν ο καλπασμός του γενοκτόνου Κεμάλ στα παράλια της Μικρασίας, η μάχη του Ματζικέρτ, ο Αττίλας στην Κύπρο, οι πυρκαγιές του 2007. Μνήμες που, είτε θέλουμε είτε όχι, θα μας συνοδεύουν ως Γένος στο διηνεκές.
Το θέρος του 2013 εμβρόντητοι οι βουλευτές, οι υπάλληλοι της Βουλής και οι λίγοι τηλεθεατές που παρακολούθησαν τη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου άκουσαν τον υφυπουργό Παιδείας Συμεών Κεδίκογλου να λέει το ακόλουθο ανήκουστο:
«Οσον αφορά την τροπολογία του υπουργείου Παιδείας που φέραμε για τους ανθρώπους που βγαίνουν στη διαθεσιμότητα, αλλά έχουν τίτλους σπουδών που δεν προστατεύονται και ουσιαστικά είμαστε εκτεθειμένοι σε αυτούς, έγινε όμως μόνο και μόνο κατ’ απαίτηση της τρόικας, όπως ξέρετε, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία με τη δόση».
Το κράτος νομοθετεί να εξαιρεθούν από τις απολύσεις οι εκπαιδευτικοί που διαθέτουν μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών. Η τρόικα αντιδρά και φέρνει… δική της τροπολογία προς ψήφιση, η οποία αναιρεί τη νομική θωράκιση των εκπαιδευτικών με μεταπτυχιακό. Η τροπολογία της τρόικας ψηφίζεται! Ουδείς υπουργός ή βουλευτής παραιτείται για λόγους ευθιξίας.
Οσα παραδέχτηκε ο κ. Κεδίκογλου θυμίζουν εκείνο που ξεστόμισε στην Ολομέλεια της Βουλής ο Γιώργος Παπανδρέου (6/5/2010) για μια παράγραφο του Μνημονίου: «Ξέρετε, όμως, ότι δεν το έχει γράψει το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα αυτό. Το έχει γράψει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το έχει γράψει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και μαζί και η τρόικα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Οχι εμείς».
Δύο φορές σε μια τριετία, η ελληνική νομοθετική εξουσία αλλά και η εκτελεστική παραδέχονται ότι κυβερνούν ξένοι. Οι εκλεγμένοι άρχοντες του τόπου, ανερυθρίαστα, αποκαλύπτουν στους Ελληνες πολίτες ότι το κράτος βρίσκεται στη δικαιοδοσία των υπαλλήλων της τρόικας. Οι Ελληνες γνωρίζουν καλά τι συμβαίνει. Γι’ αυτό έχει χαθεί μέσα τους η πίστη στην πολιτική τάξη της χώρας.
