«Τον περασμένο Σεπτέμβριο οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου αυξήθηκαν ελαφρά στα 6,63 δισ. σε σχέση με τον Αύγουστο, οπότε είχαν διαμορφωθεί σε 6,57 δισ. […] Βασική αιτία, η αύξηση των οφειλών του κράτους από επιστροφές φόρων». Τα παραπάνω είναι απόσπασμα από άρθρο της εφημερίδας μας για την αληθινή εικόνα της… ανάπτυξης, για την οποία οι πολίτες ακούν διαρκώς υποσχέσεις και ευχολόγια αλλά νιώθουν στο πετσί τους πράξεις και αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας που εξαϋλώνουν τις φρούδες ελπίδες. Το κράτος και η διαχείριση των διαθεσίμων του από ανίδεους «τεχνοκράτες» και πειθήνια όργανα της τρόικας αποτελούν το βασικό πρόβλημα της αγοράς. Μπορούν να οδηγήσουν σε κλείσιμο ή μεταφορά της έδρας στο εξωτερικό ακόμα και υγιών επιχειρήσεων. Από τη στιγμή που μια εταιρία έχει ανοιχτούς λογαριασμούς με το Ελληνικό Δημόσιο και της οφείλονται χρήματα, μπορεί κάλλιστα να αρχίσει να… ανησυχεί.
Στα χαρτιά ίσως να ακμάζει και να δείχνει κερδοφόρα, αλλά οι δικές της οφειλές δεν δύνανται να καλυφθούν με υποσχέσεις και λόγια για «φως στην άκρη του τούνελ». Οι προμηθευτές και το προσωπικό χρειάζονται μετρητά – ακόμα και σε εποχές Μνημονίου. Η στάση πληρωμών από το Δημόσιο δημιουργεί μέγα ταμειακό πρόβλημα στις εναπομείνασες επιχειρήσεις, είτε είναι υγιείς είτε προβληματικές. Το αδιέξοδο γίνεται ακόμα μεγαλύτερο, αν συνυπολογιστεί και ο παράγοντας των τραπεζών, οι οποίες χρηματοδοτούν με το σταγονόμετρο όσους επιχειρηματίες ζητούν αρωγή από εκείνες.
Οπότε, έχοντας υπ’ όψιν όλα τα προαναφερθέντα, καλό είναι να γνωρίζουμε ότι η πομφόλυγα περί πρωτογενούς «πλεονάσματος» οφείλεται κατά κύριο λόγο στο γεγονός της στάσης πληρωμών από το Δημόσιο προς τους ιδιώτες και της παράνομης παρακράτησης των χρημάτων των πολιτών.
Αν συνεχιστεί αυτή η αθλιότητα, τότε τα λουκέτα θα πληθύνουν, οι στρατιές των ανέργων θα πυκνώσουν ακόμα περισσότερο και η εξαθλίωση θα συνοδεύει τον λαό μας επί δεκαετίες. Οπότε καλύτερα είναι να σταματήσουν οι αερολογίες και το κράτος να πληρώσει τις οφειλές του.
