Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Μπορεί η πατρίδα μας να διέρχεται μια περίοδο πρωτοφανούς οικονομικής, ηθικής, πολιτικής και πολιτισμικής κρίσης, αλλά μέσα στην καταστροφή υπάρχουν και παράπλευρα κέρδη. Ενα από όλα είναι η αφύπνιση και η αυτονόμηση σημαντικής μερίδας του ελληνικού λαού, ο οποίος πλέον είναι υποχρεωμένος να σκέφτεται ορθολογικά και εμπνευσμένα, αν επιθυμεί να εξέλθει ισχυρός από αυτήν τη θύελλα. Δεν ήταν λίγοι οι πολίτες που «διάβασαν» σωστά τι συνέβη στο Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της συζήτησης της πρότασης μομφής που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της κυβέρνησης. Στα κατά τόπους πηγαδάκια ακούστηκαν πολλά και επιτυχημένα σχόλια για το χαμηλό επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης – και μάλιστα σε τόσο σημαντικούς καιρούς. Πρώτα απ’ όλα, αντιμετωπίστηκε πολύ αρνητικά η απουσία της συντριπτικής πλειονότητας των βουλευτών από την αίθουσα της Ολομέλειας κατά το τριήμερο της συζήτησης για την πρόταση μομφής. Οι Ελληνες κατάλαβαν καλά ότι δεν υπάρχει ουσιαστικό ενδιαφέρον από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους μας να ακούσουν την αντίθετη άποψη. Κάνουν λες και δεν απευθύνονται στους εκλογείς αλλά στον αρχηγό τους. Πολλοί εθνοπατέρες συμπεριφέρονται σαν οπαδοί σε εξέδρα και όχι ως σκεπτόμενοι μπροστάρηδες που ορκίστηκαν να υπηρετούν το έθνος και τον λαό.
Επίσης, το χαμηλό επίπεδο των διαξιφισμών και οι φτηνές, αγοραίες ατάκες που επινοήθηκαν (μερικές την τελευταία στιγμή) μόνο και μόνο για να τύχουν προβολής στα δελτία ειδήσεων δεν ενθουσίασαν τα πλήθη. Αντίθετα απώθησαν, προκάλεσαν τη θυμηδία και πολλούς τους εξόργισαν – μια και από τους πολιτικούς απαιτείται συνέπεια λόγων και έργων και καταβολή προσπάθειας να ανεβάσουν το επίπεδο, όχι να το ρίξουν τόσο χαμηλά όσο στα φτηνά ριάλιτι της τηλεόρασης.
Οπότε, υπό μία έννοια, η πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ και όσα συνέβησαν εντός του Κοινοβουλίου τις προηγούμενες ημέρες μπορούν να βοηθήσουν κάποιους εκ των πολιτικών να καταλάβουν ότι ο λαός έχει πολλές περισσότερες απαιτήσεις από εκείνους απ’ όσες εκείνοι υπολόγιζαν. Κι αυτό είναι καλό!
