Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και οι μνημονιακές εμμονές του κ. Στουρνάρα μπορεί να ερμηνευτούν -εν πολλοίς- επαρκώς, αν αναγνωστεί με προσοχή το ρεπορτάζ της «κυριακάτικης δημοκρατίας» που αναφέρεται στο «πόθεν έσχες» του υπουργού Οικονομικών. Στην εναρκτήρια παράγραφο του κειμένου αναφέρονται τα εξής: «Στο “πόθεν έσχες” του Γιάννη Στουρνάρα βρίσκεται κατά πολλούς η εξήγηση της “μνημονιολατρείας” που έχει κυριεύσει τον υπουργό Οικονομικών, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των ελάχιστων Ελλήνων που αύξησαν εντυπωσιακά τα εισοδήματά τους μέσα στο Μνημόνιο. Η δημοσίευση της δήλωσης περιουσιακής κατάστασης του υπουργού έκανε πολλούς να καταλάβουν επίσης ότι κάπου εκεί εντοπίζεται και η αναλγησία του, καθώς ο υπουργός, με προσωπικές καταθέσεις 224.000 ευρώ, οκτώ «ακριβά» ακίνητα σε Αθήνα, Σύρο, Φθιώτιδα και Εύβοια, αλλά και ετήσιο δηλωθέν εισόδημα 220.000 ευρώ, μοιάζει δύσκολο να αντιλαμβάνεται τον γολγοθά που ανεβαίνει ο απλός φορολογούμενος».
Ο τρόπος απόκτησης των περιουσιακών στοιχείων του κ. Στουρνάρα είναι σίγουρα ένα θέμα που μπορεί να δημιουργήσει διάφορες σκέψεις στους σκληρά φορολογούμενους πολίτες, αλλά δεν είναι αυτό το βασικό ζήτημα.
Το επίκεντρο της προσοχής όλων μας πρέπει να βρίσκεται στη χαώδη απόσταση που χωρίζει τους πατρικίους της πολιτικής από τους πληβείους, εκείνους που καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα δεκαετιών σκανδάλων και κακοδιαχείρισης.
«Ο χορτάτος τον πεινασμένο δεν τον καταλαβαίνει» λέει η λαϊκή θυμοσοφία και -ως συνήθως- έχει δίκιο. Εκείνος που το καλοκαίρι δεν μπορεί να διαλέξει σε ποιο από τα εξοχικά του θα περάσει τις διακοπές του και δυσκολεύεται να επιλέξει από το γκαράζ του ποια λιμουζίνα θα του χρειαστεί για την εκδρομή και τη βόλτα του δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί το πρόβλημα του εξαθλιωμένου που του κόβουν το ρεύμα στην οικία του λόγω απλήρωτων λογαριασμών.
Η ψυχολογική απόσταση είναι χαώδης και δεν μπορεί να καλυφθεί με τη θεωρητική προσέγγιση της πραγματικότητας. Η ζωή των ανθρώπων είναι βίωμα, όχι ανάγνωσμα ή καταγραφή αριθμών σε ισολογισμούς.
