Ο κ. Χρήστος Καραπαναγιώτης έχασε την έγκυο σύζυγό του Αγγελική Παπαθανασοπούλου, στον εμπρησμό της τράπεζας Marfin, στις 5 Μαΐου 2010. Στη δίκη των υπευθύνων της τράπεζας κατέθεσε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Στις 2 παρά η Αγγελική μού τηλεφώνησε εμφανώς πανικόβλητη και μου είπε με έντονο ύφος: “Μας έχουν βάλει φωτιά, θα σε πάρω σε λίγο”. Μου το έκλεισε. Αμέσως μετά την πήρα πίσω και μου είπε: “Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Πνίγομαι”.
Μου το έκλεισε πάλι. Την πήρα ξανά, αλλά δεν το σήκωσε. Με πήρε τη στιγμή που κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να σωθεί, αφού είχε κάνει ό,τι μπορούσε για να φύγει από τη φωτιά».
Αυτή η συνταρακτική αφήγηση, που φέρνει στον νου σκηνές που δεν πρέπει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες να ζουν άνθρωποι, καθώς και ο αβάσταχτος πόνος των οικογενειών και των οικείων των άλλων θυμάτων (Παρασκευή Ζούλια και Επαμεινώνδας Τσάκαλης) θα έπρεπε να στοιχειώνουν ακόμα τις ημέρες και τις νύχτες των ιθυνόντων.
Θα έπρεπε να συνεγείρουν τις συνειδήσεις των πολιτικών, αστυνομικών και δικαστικών που υποχρεούνται να κάνουν το παν για να οδηγηθούν οι δολοφόνοι στο δικαστήριο και στη συνέχεια στη φυλακή.
Χθες συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από τη στυγερή δολοφονία των νέων ανθρώπων και του αγέννητου παιδιού που έφερε στα σπλάχνα της η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, και η υπόθεση δείχνει να έχει βαλτώσει. Οι αυτουργοί και οι ιθύνοντες νόες του μακελειού κυκλοφορούν ανάμεσά μας ελεύθεροι και έτοιμοι να διαπράξουν κι άλλα παρόμοια ανοσιουργήματα.
Είναι ιερό χρέος των θεσμών να ξεκαθαρίσουν το τοπίο σ’ αυτή την υπόθεση και να αποκαλυφθούν τα ονόματα, τα πρόσωπα και οι ιδιότητες των κακούργων δολοφόνων. Αλλιώς θα πέσουν σε ανυποληψία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ουκρανία, μια χώρα που τα «γνωστά άγνωστα» διεθνή κέντρα ετοιμάζουν για εμφύλιο σπαραγμό, γίνονται παρόμοια εγκλήματα -και σε μεγαλύτερη κλίμακα- εις βάρος άμαχου πληθυσμού.
Τέτοια εγκλήματα, που στρέφονται εναντίον της ανθρωπότητας, δεν πρέπει να μένουν ατιμώρητα. Ο νοών νοείτω…
