Αναξιοπιστία και κατάρρευση πίστης

Οι παλινωδίες, η ανακολουθία και οι οβιδιακές μεταμορφώσεις των πολιτικών μας βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Η πρόσφατη εμπειρία μας από τις αυτοδιοικητικές εκλογές απέδειξε ότι απαιτούνται λιγότερες από 24 ώρες για να μεταστραφεί η άποψη κάποιου – με μοναδικό γνώμονα το βραχυπρόθεσμο κομματικό συμφέρον.
Το κοινό είδε, με έντονη δυσφορία και αμηχανία, δριμείς κατηγόρους υποψήφιων δημάρχων και περιφερειαρχών να μετατρέπονται σε διαπρύσιους κήρυκες υπέρ της εκλογής όσων είχαν οι ίδιοι δαιμονοποιήσει! Αν δεν ήταν εμφανής ο δόλος τους, όλοι θα είχαμε δικαίωμα να μιλάμε περί παραφροσύνης.
Κι αυτό το αχαρακτήριστο ηθικό ατόπημα λανσάρεται ως «αναγκαιότητα» και «κίνηση τακτικής» για να «σωθεί» ξανά η πατρίδα. Το μόνο, φυσικά, που κατορθώνουν όσοι πράττουν αυτά τα παιδαριώδη σφάλματα είναι να δημιουργούν έντονη απαξία (στους εκλογείς) για την πολιτική τάξη. Οι πολίτες χάνουν την πίστη τους στις παρατάξεις, στα πρόσωπα αλλά ακόμα και στις ιδέες, τις οποίες υποτίθεται ότι υπηρετούν οι προαναφερθέντες.
Το «κακό» που προτείνουν οι ανεύθυνοι για να «γλιτώσουμε» το «χειρότερο» που συμβολίζουν οι εκάστοτε αντίπαλοί τους υποβιβάζει τον συλλογικό βίο. Τείνει να πείσει τους πάντες ότι δεν υπάρχει καλό, ότι δεν υφίσταται λόγος να πιστεύουν οπουδήποτε, ότι όλα τα λόγια και οι δεσμεύσεις είναι ακάλυπτες επιταγές! Οι λίγοι και ολίγιστοι με το παράδειγμά τους μολύνουν τους πολλούς. Ο τρόπος σκέψης τους είναι πνευματική μεταδοτική νόσος.
Το «κακό εναντίον χειρότερου» διαλύει το ισχυρότερο θεμέλιο ενός λαού: την πίστη! Ο Χριστός έλεγε ότι το να έχουμε πίστη έστω και ως «κόκκον σινάπεως» μπορεί να μας εφοδιάσει με τόση δύναμη, ώστε να διατάξουμε όρος να μετακινηθεί – κι αυτό θα το κάνει! Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι ο Κύριος είχε απόλυτο δίκιο και σε αυτό, το οποίο πρότεινε στην ανθρωπότητα. Και οι μικρόνοες, αδαείς και πρόχειροι πολιτικάντηδες λένε άλλα τη Δευτέρα, άλλα την Τρίτη, άλλα κάθε ημέρα – έως τις Κυριακές των εκλογών.
Να τους αψηφήσουμε…