Η ήττα τω πρώτων και η ερμηνεία της

Μια προτεραιότητα των κομμάτων έπειτα από κάθε εκλογική αναμέτρηση είναι η ερμηνεία των αριθμών. Σ’ αυτή περιλαμβάνονται οι συσχετισμοί τους, οι συγκρίσεις με άξονα τον… χρόνο, ο συνυπολογισμός τους με βάση τη συγκυρία και η παράθεσή τους με την ισχύ που έδωσαν οι πολίτες στις παρατάξεις. Ενίοτε, η παραζάλη, η βιασύνη και η «θολούρα» που προκαλεί η πικρή αίσθηση της ήττας ή το μεθυστικό νέκταρ της νίκης ωθούν τα επιτελεία των κομμάτων να λησμονήσουν τους ίδιους τους αριθμούς και να επικεντρωθούν στις αναλογίες και στις ερμηνείες τους. Κι αυτό είναι εξίσου εσφαλμένο με το να κοιτάς αποκομμένα τα νούμερα από τους ανθρώπους και τη συγκυρία.
Εν προκειμένω: Τα αποτελέσματα της χθεσινής αναμέτρησης είναι εύγλωττα. Τόσο σε απόλυτους αριθμούς όσο και στις αντιστοιχίες τους και στις ισορροπίες δυνάμεων που διαμόρφωσαν. Οι Ελληνες εκλογείς έδειξαν ότι διαμαρτύρονται και διαφωνούν έντονα με την κυβέρνηση για τη διαχείριση των κοινών υποθέσεων – ειδικά στον τομέα της οικονομίας. Η «αισιοδοξία» δεν έπεισε πολύ…
Το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία υπολείπεται σε ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, αν μη τι άλλο, μιλάει από μόνο του. Επιπλέον, οι ψηφοφόροι με την όχι και τόσο ισχυρή πλειοψηφία που έδωσαν στον ΣΥΡΙΖΑ θέλησαν να εκφράσουν τη δυσπιστία τους προς το αντιφατικό και νεφελώδες μοντέλο αντιμετώπισης της κρίσης, που προσπαθεί να περάσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι αντιπατριωτικές θέσεις σημαινόντων στελεχών του, η λαθρομεταναστολαγνεία του, οι εξαγγελίες για «αναγκαστικούς δανεισμούς» και άλλα παρόμοια οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στη «χλομή» επικράτησή του.
Συν τοις άλλοις, η αντοχή της πασοκικής λαίλαπας στις δοκιμασίες των καιρών, που το ίδιο το κόμμα του κ. Βενιζέλου προκάλεσε, αποδεικνύει ότι η παραμονή των πρωταιτίων της καταστροφής σε θέσεις ευθύνης (μέσω της συγκυβέρνησης) δίνει το φιλί της ζωής σε κάτι νοσηρό και εθνικά επιβλαβές.
Τέλος, ο καιροσκοπισμός και ο κεμαλικός ανθελληνισμός σχηματισμών όπως η ΔΗΜ.ΑΡ. καταδικάστηκαν ηχηρά από τους εκλογείς.
Αυτά για αρχή…