Στη «δημοκρατία» γράφτηκε η (επιεικώς) περίεργη μεθόδευση της αλυσίδας Jumbo στη Θράκη: Ανέφερε σχετικά η εφημερίδα μας: «Ανοιξε πολυκατάστημα ενός του μεικτού από πλευράς πληθυσμού (χριστιανοί – μουσουλμάνοι) Δήμου Ιάσμου. Ως εδώ καλά. Το άσχημο ξεκινά από την ώρα που δίπλα στις ελληνικές πινακίδες τοποθέτησε και αντίστοιχες στα τουρκικά… Οι κάτοικοι της περιοχής ξεσηκώθηκαν και ήδη τραγουδούν το άσμα “Αναστατώνομαι”, που χαρακτηρίζει τη διαφημιστική καμπάνια της εταιρίας. Θεωρούν ότι δημιουργείται ένα πολύ επικίνδυνο προηγούμενο και προειδοποιούν τους αδαείς ότι περνά προς τα έξω η εικόνα ότι η μειονότητα που ζει εκεί είναι “ενιαία και τουρκική”».
Η αφαίρεση της κυριαρχίας της Ελλάδας από περιοχές, εκδηλώσεις του συλλογικού βίου και θεσμικά όργανα του κράτους δεν γίνεται εν μια νυκτί. Γίνεται σταδιακά. Ο αντίπαλος δεν είναι ανόητος να αποτολμήσει κάτι δραστικό και βίαιο όταν δεν θα αισθάνεται απόλυτη σιγουριά για την ευόδωση των προσπαθειών του. Προσπαθεί βήμα βήμα να πλήξει το έθνος μας πρώτα σε επίπεδο πνευματικό – μέχρι να φτάσει η στιγμή της ιδιοποίησης των εδαφών μας.
Πρώτα θα χάσουμε λέξεις, ύστερα ανθρώπινες συνειδήσεις και στο τέλος θα έρθουν τα χειρότερα – αν αφήσουμε τις καταστάσεις να εξελιχθούν όπως δείχνουν. Οι προκλήσεις και οι ύποπτες κινήσεις, όπως αυτή με τις πινακίδες στα πολυκαταστήματα Jumbo στον Ιασμο, πρέπει να αντιμετωπίζονται από το κράτος εν τη γενέσει τους. Αμεσα και στο πλαίσιο της άκαμπτης εφαρμογής της νομοθεσίας. Επίσης, η τοπική κοινωνία οφείλει να εκφράζει την αποδοκιμασία της στην αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, απέχοντας από οτιδήποτε θα μπορούσε να ρίξει νερό στον μύλο της Τουρκίας.
Ο επιχειρηματικός κόσμος δεν μπορεί (ούτε πρέπει να του επιτρέπεται) να γίνεται αγωγός προπαγάνδας κρατών που επιβουλεύονται την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας.
Από τα παραπάνω εύκολα μπορεί να υποθέσει κάποιος ότι, αν η προαναφερθείσα επιχείρηση έχει εθνικά αντανακλαστικά και καλές προθέσεις, θα αφαιρέσει άμεσα τις πινακίδες στα τουρκικά.
