Η Δεξιά είναι η παράταξη που έχτισε όσα στέκουν ακόμη όρθια στην Ελλάδα. Η Αριστερά, εγκληματικά αλλοπρόσαλλη και δογματικά αποδομητική, με την αρωγή του καιροσκοπικού Κέντρου και την πασοκική μετεξέλιξή του, δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να προσπαθεί να μπλέξει την πατρίδα μας σε άσκοπες πολιτικές και γεωπολιτικές περιδινήσεις. Παρά τις εργώδεις απόπειρες Κέντρου και Αριστεράς, η Ελλάδα δεν έχει περάσει στον Τρίτο Κόσμο. Παρά την περιπέτεια του χρέους, δεν περάσαμε ούτε καν σε κατάσταση διεθνούς ανυποληψίας, όπως αποπειράθηκε να κάνει και ο τελευταίος εκπρόσωπος της δυναστείας Παπανδρέου, συκοφαντώντας τη χώρα όπου πρωθυπούργευε.
Η Νέα Δημοκρατία, το κόμμα που αυθεντικά εκπροσωπεί τη Δεξιά και δεν διέπεται από τα σύνδρομα της Αριστεράς ούτε δημαγωγεί συστηματικά όπως η κεντρώα σοσιαλδημοκρατία, οφείλει στην πατρίδα και στους πολίτες να παραμείνει σταθερή στις αρχές και τις αξίες τις οποίες πρεσβεύει. Εχει την υποχρέωση να παραμένει ενωμένη και ισχυρή για να υπερασπίζεται το εθνικό συμφέρον.
Η ενότητα, ωστόσο, και η δύναμη στα κόμματα δεν είναι υποθέσεις συμφωνιών κορυφής. Ούτε ενεργοποιούνται οι αρετές των παρατάξεων, όταν βετεράνοι κομματικών μηχανισμών σφίγγουν τα χέρια άμα το πέρας της σύναψης συμφωνιών. Η ενότητα και η ισχύς ξεκινούν πάντα από τη βάση, η οποία πείθεται όταν διαπιστώνει ότι η ηγεσία εννοεί όσα διακηρύττει και δίνει το καλό παράδειγμα στους υπολοίπους. Η προαναφερθείσα συνταγή δεν είναι μία από τις πολλές που ανοίγουν τον δρόμο στην πολιτική ηγεμονία. Είναι η περιγραφή του μονοδρόμου.
Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να ασκούν εξουσία σύμφωνα με τις ανάγκες του λαού και του έθνους. Με το βλέμμα στραμμένο στους πολίτες και όχι στην τρόικα.
Με πνεύμα φιλελεύθερο. Κόντρα στην οικονομική αυτοχειρία της υπερφορολόγησης. Με στόχο την εξυπηρέτηση της επιχειρηματικότητας. Με όραμα εθνικό και λόγο πατριωτικό και υπερήφανο. Μόνο έτσι μπορεί να επιτευχθεί η ανασυγκρότηση του κόμματος και της παράταξης. Ολα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα και ατελέσφορα.
Η συσπείρωση και ο τρόπος της
ΔΗΜΟΦΙΛΗ
