Κάθε νόμος που ψηφίζεται από τη Βουλή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η υπόσχεση των πολιτικών να εφαρμόσουν μια σκέψη που ωφελεί την κοινωνία. Κάθε ανεφάρμοστος νόμος είναι προδοσία του όρκου που έδωσαν οι βουλευτές και οι υπουργοί, και χαμένη ευκαιρία για το σύνολο των πολιτών.
Επίσης, ο νόμος που υφίσταται μόνο στα χαρτιά αλλά όχι στην καθημερινότητα λειτουργεί ως αφορμή και αιτία απόρριψης του επικρατούντος συστήματος και των προσώπων που το υπηρετούν.
Τα παραπάνω ισχύουν και για το υπουργείο Οικονομικών και τη φορολογική νομοθεσία. Αυτός ο τομέας της Δημόσιας Διοίκησης, που αποτελεί μία από τις χαίνουσες πληγές του κράτους μας, είναι τόσο προβληματικός επειδή διαθέτει υπερπληθώρα… αδρανών νομοθετημάτων και μη λειτουργούντων μηχανισμών επιβολής φορολογικής δικαιοσύνης.
Στη «δημοκρατία» δημοσιεύτηκε άρθρο για το ΣΔΟΕ που «καλεί 40 μεγάλα ονόματα της “λίστας Λαγκάρντ”». Εκατομμύρια πολίτες, που δεν τα έφαγαν μαζί με κανέναν και δούλεψαν τίμια σε όλη τη ζωή τους, ήδη νιώθουν αγανάκτηση γι’ αυτό το θέμα.
Οι ίδιοι καλούνται να σηκώσουν στους ώμους τους τα βάρη από 40 χρόνια μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας, ενώ βλέπουν ότι δεν αγγίζει κανείς εκείνους που μπορούν να εισφέρουν σεβαστά ποσά με τη μορφή της φορολογίας ή των προστίμων!
Το ζήτημα με τη «λίστα Λαγκάρντ» και τους μεγαλοκαταθέτες στην τράπεζα HSBC της Ζιρίχης «σέρνεται» για περισσότερα από δύο χρόνια σε μια Ελλάδα που έχει τιναχτεί στον αέρα από την ανεργία και την έλλειψη ρευστότητας.
Η μια υπηρεσία ρίχνει την «καυτή πατάτα» των ευθυνών και του ελέγχου στην άλλη, ενώ οι νόμιμοι καταθέτες της “λίστας Λαγκάρντ” βλέπουν τα ονόματά τους να διασύρονται, μια και συνδέονται (μέσω των εύλογων υποψιών) με τους απατεώνες, τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος και τους πάσης φύσεως φοροκλέπτες.
Καμία φορολογική «μεταρρύθμιση», καμία επανεκκίνηση της οικονομίας και καμία νέα αρχή δεν θα γίνει, αν δεν ξεκαθαριστεί η ήρα από το στάρι – αρχίζοντας από τη «λίστα Λαγκάρντ».
