Ο Γιώργος Καμίνης ήταν προσωπική επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος κατόρθωσε να τον επιβάλει ως δήμαρχο Αθηναίων. Το ίδιο κατάφερε ο πρωθυπουργός του ΔΝΤ και με τον κ. Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη. Είναι ιστορικά αλλά και πολιτικά ενδιαφέρον ότι τους υποστήριξε με τόσο φανατισμό, ώστε απειλούσε με… εκλογές, σε περίπτωση που οι δημότες προτιμούσαν άλλες υποψηφιότητες!
Ο εργώδης αποδομητής Γιώργος Παπανδρέου δεν λειτούργησε στην τύχη. Κοινό χαρακτηριστικό των δύο δημοτικών αρχόντων, Αθήνας και Θεσσαλονίκης, η προσήλωσή τους σε ό,τι προτάσσει ως «αξία» η Νέα Τάξη. Ζηλωτές της μισανθρωπικής παγκοσμιοποίησης, με επιδόσεις άκρως αμφισβητήσιμες, όσον αφορά τα καθήκοντά τους. Η «δημοκρατία» δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ το οποίο έδειχνε ξεκάθαρα τη νοοτροπία του νυν δημάρχου Αθηναίων. Εκεί αναφέρεται ότι «η αδιαφορία του δήμου έχει ως αποτέλεσμα πολλά παιδιά, των οποίων οι οικογένειες αδυνατούν να τους προσφέρουν ακόμα και τα στοιχειώδη και σιτίζονται από το Δημοτικό Βρεφοκομείο, να μένουν νηστικά από τον περασμένο Οκτώβριο»!
Η αιτία αυτής της ασυγχώρητης συμπεριφορά του δήμου είναι «οι σοβαρές καθυστερήσεις στον διαγωνισμό προμήθειας τροφίμων». Ο κ. Καμίνης απάντησε με προκλητικό τρόπο στους προβληματισμένους γονείς: «Εχουμε τα χρήματα, αλλά δεν έχουμε πού να τα δώσουμε» γιατί δεν έχει ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός.
Η κατάσταση στην πρωτεύουσα της Ελλάδας κηλιδώνει τον αρχαίο και σπουδαίο πολιτισμό μας. Αμαυρώνει τον συλλογικό βίο. Εκπαιδευτικοί μιλούν για παιδιά που πηγαίνουν να φάνε στο Δημοτικό Βρεφοκομείο και πολλές φορές φεύγουν νηστικά. Αλλοι αναφέρουν κρούσματα γαστρεντερίτιδας σε παιδιά που ταΐζονται με ληγμένα τρόφιμα!
Οι αφηγήσεις δασκάλων και γονέων θα έπρεπε να έχουν υποχρεώσει τον (συνήθως άφαντο) δήμαρχο να κινηθεί αστραπιαία. Αλλά το ρεύμα των ιδεών που εκπροσωπεί είναι εξαιρετικά θολό και δεν του επιτρέπει να δει τα προβλήματα των ανθρώπων και τα βουβά δράματα της φτώχειας και της εξαθλίωσης.
Αν ενδιαφερόταν, θα έβρισκε λύσεις. Επειδή δεν τον νοιάζει ιδιαίτερα, ανακαλύπτει δικαιολογίες για την εγκληματική αδράνειά του. Ντροπή!
