Όχι άλλα ψέματα!

Πάντα μετά τις εκλογές οι άμεσα εμπλεκόμενοι ισχυρίζονται ότι έλαβαν το μήνυμα. Οι εκπρόσωποι της πολιτικής τάξης, με ύφος τάχα εξομολογητικό και κάπως συμμαζεμένο, δηλώνουν προς πάσα κατεύθυνση ότι έκαναν την αυτοκριτική τους. Ισχυρίζονται ότι, αφού έχουν «αφουγκραστεί τη λαϊκή βούληση» και σέβονται την «ετυμηγορία» των πολιτών, είναι έτοιμοι να ανοίξουν νέα κεφάλαια στο «εθνικό αφήγημα» (άνευ περιεχομένου κλισέ) και να οικοδομήσουν «σχέσεις εμπιστοσύνης» με τους πολίτες.

Από τα παραπάνω, στις περισσότερες των περιπτώσεων ισχύει μόνο η «αυτοκριτική». Φυσικά, δεν πρόκειται για δήλωση αποχώρησης από την ενεργό πολιτική. Η αυτοκριτική πολιτικών που οδηγούν χώρες σε χρεοκοπία και διασύρουν έθνη είναι η δημόσια παραδοχή ότι «έκαναν λάθη» οι ίδιοι και το κόμμα τους. Ετσι γενικά και αόριστα υποκρίνονται τους γενναιόφρονες και επιζητούν τον… οίκτο της κοινωνίας που κατέστρεψαν επειδή «ανέλαβαν» το πολιτικό κόστος – το οποίο είναι ένα ολοστρόγγυλο μηδέν.

Μόλις κατακάτσει η σκόνη από τις κάλπες που στοιβάζονται ξανά στις αποθήκες τους, σχεδόν όλα τα δημόσια πρόσωπα ξεκινούν να κάνουν ό,τι ήξεραν καλύτερα: να ψεύδονται. Το σκηνικό επαναλήφθηκε και με τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Ξανά στο ίδιο έργο θεατές οι ελεύθεροι – πολιορκημένοι Ελληνες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εξελίσσεται σε μετεξέλιξη του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ υποσχόμενο στους πάντες τα πάντα και στο τέλος πράττει τα ακριβώς αντίθετα. Η τρόικα έγινε θεσμοί, μετονομάστηκε και το Μνημόνιο, το κρέας έγινε ψάρι και η χώρα βρίσκεται ξανά στο όριο. Το ψεύδος της «αντίστασης» και της «υπερηφάνου στάσεως» φωνάζει: Από την αποδοχή των βουλευτικών αυτοκινήτων μέχρι και τις κιτς φωτογραφίσεις του κ. Βαρουφάκη σε λάιφσταϊλ περιοδικά της αλλοδαπής.

Στην αντιπολίτευση δεν είναι μία από τα ίδια, αλλά πολύ χειρότερα, διότι τουλάχιστον οι της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε κάτι να έχουν διδαχθεί από την πάνδημη αποδοκιμασία στις πράξεις, στα πρόσωπα και στις προτάσεις τους. Οι ηγεσίες λειτουργούν ως ασήκωτα βαρίδια και συμπαρασύρουν ολόκληρους τους κομματικούς σχηματισμούς στον βυθό της πολιτικής ανυποληψίας.

Οι εναπομείναντες προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της συγκυβέρνησης προσπαθούν να ανακηρύξουν ως… σωτήρια την καταστροφική πολιτική που άσκησαν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. τα χρόνια της κορύφωσης του μνημονιακού δράματος. Φυσικά, αυτό το θεατρικό έργο δεν κόβει πολλά εισιτήρια και κάθε μέρα που περνά οι αίθουσες με τα ακροατήρια Σαμαρά και Βενιζέλου αδειάζουν ολοένα και περισσότερο.

Είναι εξαιρετικά προσβλητικό για τους πολίτες αυτής της σπουδαίας και αδίκως ταλαιπωρούμενης χώρας να θεωρούνται ως έχοντες νηπιώδη λογική και να τους σερβίρονται συνεχώς και αδιαλείπτως ψεύδη επί ψευδών αντί της αλήθειας.
Είναι ώρα μερικοί να μιλήσουν σωστά και να ακουστούν όπως πρέπει.