Πίσω από φράσεις, όπως το «ούνα φάτσα, ούνα ράτσα», και γλυκανάλατες ταινίες, όπως το «Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι», κρύβεται ένα επικίνδυνο ψέμα: η «αδελφοσύνη» της Ελλάδας με την Ιταλία και η «οικειότητα» που δήθεν ενώνει τις δύο ιστορικές χώρες. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Βρίσκεται στην αντίπερα όχθη του εφησυχασμού.
Η Ιταλία είναι αντίπαλος. Η Ρώμη, με τις λεγεώνες της, κατέλυσε τον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Η Ρώμη, με την αρωγή της Βενετίας, οργάνωσε και εν πολλοίς εκτέλεσε την Δ’ Σταυροφορία, που κατάφερε φοβερό στρατηγικό πλήγμα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Η πρώτη Αλωση έγινε από τη Δύση, η οποία άνοιξε τον δρόμο στους Τούρκους επιδρομείς. Φυσικά, στα αναρίθμητα πολεμικά επεισόδια του Ελληνισμού με τους Λατίνους πρέπει να προστεθεί και η εμπλοκή μας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η ανθρωποσφαγή που υπέστημεν, η κατάκτηση από τους Γερμανούς και η λεηλασία του εθνικού πλούτου μας δρομολογήθηκαν εξαιτίας της Ιταλίας του Μουσολίνι.
Το ιστορικό φορτίο που φέρουν οι ελληνορωμαϊκές σχέσεις είναι τόσο βαρύ, ώστε, αν θελήσει κάποιος να βρει έστω ένα θετικό απότοκο της γειτνίασής μας με την Ιταλία, θα πρέπει να το εφεύρει…
Οι εκδηλώσεις της αντιπαλότητας της Ιταλίας προς την πατρίδα μας συνεχίζονται αμείωτες. Η «κυριακάτικη δημοκρατία» αποκάλυψε μια εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη στο διαχρονικό «μπρα ντε φερ» με τους απογόνους του Καίσαρα. Ο τίτλος του άρθρου ήταν «Ιταλοί και Τούρκοι πίσω από την ακύρωση της συμφωνίας για την ΑΟΖ με την Αλβανία».
Στο ρεπορτάζ, μεταξύ άλλων, αναφέρεται: «Η Ιταλία και η Τουρκία, με τις ευλογίες των ΗΠΑ, ήταν αυτές που πίεσαν τα Τίρανα να ακυρώσουν τη συμφωνία που είχε επιτευχθεί από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή».
Ο λαός της Ιταλίας μπορεί να μη γνωρίζει τις μεθοδεύσεις των κυβερνήσεών του, αλλά αυτό δεν επηρεάζει την πραγματικότητα. Ως γεωπολιτικό μέγεθος, το έθνος μας βρίσκει τους εκ Δυσμών γείτονές του πάντα απέναντι και όχι δίπλα του. Καλό είναι να το γνωρίζουμε.
