Η ανθρωπότητα για μια εισέτι φορά περνάει μέσα από τις δολοφονικές συμπληγάδες των δογμάτων – μια και απομακρύνθηκε αρκετά από τον διαλεκτικό τρόπο ζωής που πρώτος υιοθέτησε και «λάνσαρε» ο Ελληνισμός ως ιδανικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης και πολιτικής αντιπαράθεσης και σύνθεσης απόψεων.
Υπάρχουν διάφορα δόγματα για να επιλέξει κάποιος, αν θέλει να κάνει τη ζωή των άλλων δυσχερέστερη ή αδύνατη: εκείνο του νεοφιλελευθερισμού, όπου το δίκαιο του ισχυρού είναι η μόνη αρετή, της σαρίας και του Ισλαμικού Κράτους, όπου η «παρέκκλιση» συνεπάγεται αποκεφαλισμό, και του αθεϊσμού, όπου η απελπισία λόγω της υποταγής στο μηδέν είναι αναπόφευκτη.
Υπάρχουν και άλλα δόγματα διαθέσιμα για όσους επιδιώκουν τον σκοτασμό του νου και της ψυχής τους.
Το ελληνικό κράτος, αν και θα έπρεπε να ακολουθεί τα δόγματα της επιβιώσεως του έθνους, της χριστιανικής αγάπης, της βελτίωσης του τρόπου ζωής των πολιτών και του φωτισμού του Γένους μας, ακολουθεί τα βήματα που οδηγούν στον συλλογικό αφανισμό μας. Η «δημοκρατία» αναφέρθηκε με άρθρο της σ’ ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα της ανθελληνικής κρατικής πολιτικής. Ο τίτλος ήταν «αβάσταχτος ο 23% ΦΠΑ στα μαιευτήρια, με την υπογεννητικότητα να θερίζει».
Αν υπήρχε η διάθεση να τηρηθούν έστω και τα προσχήματα σ’ αυτό το αλλόκοτο μόρφωμα που αποκαλείται «ελληνικό» κράτος και διαχειρίζεται τη μοίρα ενός εκ των ιστορικότερων εθνών του κόσμου, ο ΦΠΑ για τις γέννες στα ιδιωτικά μαιευτήρια θα έπρεπε να είναι μηδενικός.
Οι πολιτικές δυνάμεις θα έπρεπε να έχουν ομοφρονήσει στην ανάγκη διευκόλυνσης της αύξησης του αριθμού των γεννήσεων και να μην επιβαρύνουν με φορολογία τους… τοκετούς!
Οι γυναίκες, όταν κυοφορούν, έχουν μόνο μία επιλογή: να ακολουθούν τις συμβουλές του γιατρού που παρακολουθεί την εγκυμοσύνη τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις η επιλογή του ιδιωτικού μαιευτηρίου είναι μονόδρομος.
Οι Έλληνες δεν οφείλουν εξηγήσεις στο υπουργείο Οικονομικών για την πρωτοβουλία τους να δημιουργήσουν οικογένεια και να φέρουν στον κόσμο παιδιά.
