Η σημαντικότερη είδηση των τελευταίων ημερών σχετίζεται με την εκλογική αριθμητική και δημοσιοποιήθηκε στην «κυριακάτικη δημοκρατία».
«Χάθηκαν 2.005.306 ψηφοφόροι σε 11 χρόνια!» ήταν ο τίτλος του άρθρου και, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «Οι μισοί Ελληνες χάθηκαν στον δρόμο προς τις κάλπες από το 2004 έως το 2015! Συγκεκριμένα, από τα 7.571.601, άτομα που ψήφισαν στις εκλογές του 2004, στις τελευταίες μόλις και μετά βίας έφτασαν τα 5.566.295! Δηλαδή 2.005.306 λιγότεροι».
Οσοι γνωρίζουν πρόσθεση και αφαίρεση δεν χρειάζεται να έχουν ιδιαίτερες αναλυτικές ικανότητες για να καταλάβουν το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η εγχώρια πολιτική σκηνή.
Οταν απουσιάζει από τις κάλπες ένας τόσο μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων, τότε το μήνυμα απευθύνεται σε όλα τα κόμματα και τις παρατάξεις, και είναι ηχηρό και αρνητικό.
Η διάψευση των προσδοκιών, η έκθεση της χώρας σε κατάσταση ανάγκης και η υπαγωγή της στο έλεος της τρόικας, η πεισματική άρνηση των πολιτικών δυνάμεων να εξυγιανθούν και να προσεγγίσουν με ειλικρινή διάθεση τον λαό, η διαιώνιση της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας και οι ακατάλληλες ηγεσίες στις οποίες ανατέθηκαν σημαντικά καθήκοντα είναι οι βασικοί παράγοντες που απομάκρυναν τους ψηφοφόρους από τι δημοκρατικές διαδικασίες.
Ολες οι ανίατες ασθένειες της ελληνικής πολιτικής σκηνής επηρέασαν και την ψυχολογία των πολιτών, οι οποίοι θεωρούν πλέον ότι δεν υπάρχει νόημα στη συμμετοχή στα κοινά. Είναι εκατομμύρια οι Ελληνες που έχουν πειστεί ότι το Κοινοβούλιο, η Ευρωβουλή και η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι κλειστά κλαμπ για μια ολιγάριθμη, αφελληνισμένη και πλήρως διεφθαρμένη νομενκλατούρα και ότι οποιαδήποτε ενασχόληση με το εκλέγειν και το εκλέγεσθαι είναι επωφελής για τους λίγους και από επιζήμια έως αδιάφορη για τους πολλούς. Ετσι πληθαίνουν οι ψηφοφόροι του κόμματος του… κανένα. Με αυτό τον τρόπο βγάζει κυβερνήσεις η αποχή.
Φυσικά, η προαναφερθείσα συλλογιστική είναι εσφαλμένη. Αν απουσιάζουν από τις κάλπες οι άξιοι και οι ενάρετοι, μόνο οι συνήθεις ύποπτοι και διεφθαρμένοι θα απομένουν να κάνουν τη… δουλειά.
