Η μνημονιακή περιπέτεια της χώρας μας έχει ως ορόσημα διάφορα στάδια «διαπραγμάτευσης» και «επαναδιαπραγμάτευσης». Αυτοί οι δύο όροι ήταν ευφημισμοί για την άτακτη υποχώρηση των πολιτικών δυνάμεων σε κάθε απαίτηση των εκπροσώπων των δανειστών.
Κάθε φορά που γινόταν λόγος για «σκληρή διαπραγμάτευση» και «επαναδιαπραγμάτευση των όρων της συμφωνίας» ακολουθούσαν νυχτερινές ψηφοφορίες στη Βουλή, όπου οι αθλιότητες των δεσμοφυλάκων της πατρίδας μας γίνονταν νόμοι!
Οι «ανυποχώρητοι διαπραγματευτές» ξαφνικά ανακάλυπταν την ισχύ της ανάγκης και διαπίστωναν την έλλειψη εναλλακτικών λύσεων – πάντοτε θέτοντας το δίλημμα του αργού ή του γρήγορου θανάτου της οικονομίας μας.
Τώρα, όπως έγραψε η «δημοκρατία» στο πρωτοσέλιδό της, έρχεται «τυφώνας για τους μισθούς». Οι τροϊκανοί έρχονται «με το μαχαίρι στα δόντια για τη δεύτερη αξιολόγηση, το φθινόπωρο. Υπέρ πίστεως (στο Μνημόνιο) και πατρίδος οι 13ος και 14ος μισθός στον ιδιωτικό τομέα, παρά τις κουραστικές διαψεύσεις!»
Η εφημερίδα μας, στο ρεπορτάζ της, ξεμπρόστιασε τους τροϊκανούς και αποκάλυψε τα ψέματα που χρησιμοποιούν συνέχεια για να περάσουν τις απαράδεκτες θέσεις τους. Ενώ οι εκπρόσωποι των δανειστών ισχυρίζονται ότι ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα είναι από τους υψηλότερους στην Ευρώπη, ο πίνακας που δημοσίευσε η «δημοκρατία» δείχνει ότι η χώρα μας βρίσκεται στη μέση της κατάταξης των χωρών (11η στις 22) που έχουν υιοθετήσει σύστημα επιβολής κατώτατου μισθού.
Στο σχετικό άρθρο αναφέρεται: «Οπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της επίσημης έκθεσης της ΓΣΕΕ για την ελληνική οικονομία, οι κατώτατες αποδοχές στη χώρα μας βρίσκονται στα 684 ευρώ, πολύ μακριά από την πρώτη θέση που κατέχει το Λουξεμβούργο, με 1.923 ευρώ».
Μπορεί οι τροϊκανοί να μην έχουν τσίπα επάνω τους και να μην κοκκινίζουν από ντροπή, όταν συλλαμβάνονται ψευδόμενοι, αλλά θα πρέπει να προσέξουν να μην κοκκινίσουν οι Ελληνες από θυμό, αν κάποιος αποπειραθεί να θίξει όσα απέμειναν από τα δικαιώματά τους.
Η κόκκινη γραμμή της κοινωνίας μας είναι οι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματα.
