Η «κυριακάτικη δημοκρατία» διέλυσε το προπέτασμα καπνού της «καταλλαγής» στις σχέσεις της κυβέρνησης με την Εκκλησία. Η εφημερίδα μας, με πρωτοσέλιδο άρθρο της, αποκάλυψε τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ για την αλλαγή του άρθρου 3 του Συντάγματος, το οποίο αναφέρεται στην επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα και στις σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας με το κράτος.
Οπως ανέφερε το κείμενο, «ο σκληρός πυρήνας του κόμματος προετοιμάζεται με πάσα επιμέλεια για την στρατηγική σύγκρουση με την Εκκλησία -θα πραγματοποιηθεί με αφορμή την αναθεώρηση του Συντάγματος εντός του 2017- και προς την κατεύθυνση αυτή, για να υπάρξουν “άλλοθι”, εκπονείται με πάσα μυστικότητα και ένα πλήρες σχέδιο αναμόρφωσης της μουσουλμανικής θρησκείας στη Θράκη. Πρόκειται για την κατάργηση του ιερού νόμου του Κορανίου (σαρία) και την αφαίρεση της δικαστικής αρμοδιότητας από τους νόμιμους μουφτήδες εις τρόπον ώστε να παραδοθούν οι μουφτείες Ροδόπης, Ξάνθης και Διδυμοτείχου -για ψηφοθηρικούς τρόπους- στους πράκτορες της Αγκυρας».
Είναι αυτονόητο ότι προκαλούνται αισθήματα ανησυχίας αλλά και οργής σε όποιον διαβάσει το αφιέρωμα για τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης εναντίον της Εκκλησίας και της παράδοσης της χώρας μας, και για τις μεθοδεύσεις για την επέκταση της επιρροής της Τουρκίας στη Θράκη.
Εξυπηρετώντας μικροπολιτικές σκοπιμότητες και ικανοποιώντας τις ιδεοληψίες μιας έξαλλης και επικίνδυνης μειοψηφίας φανατικών αριστεριστών, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να «σβήσει» μέσω συνταγματικής αναθεώρησης σχεδόν το σύνολο των χαρακτηριστικών που συνθέτουν την ιστορική μνήμη και την πολιτισμική κληρονομιά του έθνους μας. Φυσικά, όλα τα σχέδια της κυβέρνησης που αναφέρονται στο πρωτοσέλιδο θέμα της «κυριακάτικης δημοκρατίας», παρόλο που είναι εξωφρενικά, δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν… πρωτοφανή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κηρύξει διαρκή «ιερό» πόλεμο εναντίον των εθνικών και των θρησκευτικών πυλώνων της κοινωνίας μας και δεν έπαψε ούτε ημέρα να προωθεί την νεοταξική και παγκοσμιοποιητική ατζέντα του. Το ίδιο έκανε και η προδρομική μορφή του, ο Συνασπισμός. Τα χαμόγελα, οι φιλοφρονήσεις και οι περί «κατανόησης» δηλώσεις δεν μπορούν να κουκουλώσουν τη σκληρή πραγματικότητα.
