Ενα από τα πρώτα ερωτήματα που υποβάλλουν οι αξιωματικοί στους στρατιώτες είναι μονολεκτικό: «Ηθικόν;» Η απάντηση είθισται να δίδεται μεγαλοφώνως: «Ακμαιότατον!» Αυτό δεν είναι τύπος, νεκρό γράμμα μιας συνήθειας είναι, την οποία κανείς δεν γνωρίζει γιατί ακολουθεί. Είναι ουσία στη στρατιωτική ζωή. Το ηθικό, αν δεν είναι ακμαιότατο, τότε η ήττα γίνεται βεβαιότατη…
Η ψυχολογική κατάσταση των εφέδρων, των μόνιμων αξιωματικών και άλλων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί δείκτη σημαντικό για την πορεία ολόκληρης της κοινωνίας. Οσοι μετέχουν του στρατιωτικού τρόπου ζωής, διάγουν βίο πειθαρχημένο, με ιεραρχία, αίσθημα καθήκοντος και άμεση λογοδοσία, και βρίσκονται σε ηλικίες που είναι ταυτισμένες με το σωματικό σφρίγος συνήθως χαρακτηρίζονται και από μια δυναμική οπτική αντιμετώπισης των πραγμάτων. Αν εκείνοι καμφθούν, περιέρχεται σε κίνδυνο η ύπαρξη του κράτους και η ενότητα του λαού.
Πρόσφατα σημειώθηκαν απανωτά κρούσματα αυτοκτονιών στις Ενοπλες Δυνάμεις. Ενας κελευστής του Π.Ν. βρέθηκε απαγχονισμένος σε πάρκο στο Μοσχάτο και στην Πάτρα ένας 44χρονος υποσμηναγός της Π.Α. πήδηξε στο κενό από ταράτσα πολυκατοικίας, φορώντας μάλιστα τη στολή του.
Πέρα από τους προσωπικούς και τους οικογενειακούς λόγους που ενδέχεται να είχαν, ο βατήρας της απελπισίας πάνω στον οποίον έκαναν τα τελευταία βήματά τους τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεών μας ήταν αυτός που γνωρίζουμε όλοι. Η οικονομική δυσπραγία, οι αυξανόμενες οφειλές προς το κράτος και τους ιδιώτες, τα πετσοκομμένα εισοδήματα, η έλλειψη ελπίδας και πίστης σ’ ένα καλύτερο αύριο μόνο κακά προμηνύουν για την πατρίδα μας.
Επειτα από ένα βραχύ διάστημα αναπτέρωσης κάποιων ελπίδων για απόδραση από το μνημονιακό κάτεργο στο οποίο έχουν ρίξει την Ελλάδα, η απελπισία επανήλθε δριμύτερη και χειρότερη από ποτέ. Οταν οι πολίτες βλέπουν τη χώρα τους να μετατρέπεται σε κρανίου τόπο δεν μπορούν παρά να σκεφτούν όλους τους πιθανούς τρόπους απόδρασης από το αδιέξοδο.
Οι αριθμοί των αυτοκτονιών αυξάνονται – όσο αυξάνεται και το μεταναστευτικό ρεύμα των Ελλήνων, που αναγκάζονται να ξενιτευτούν για το μεροκάματο.
Ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται…
