Η εκλογική επικράτηση του Ντόναλντ Τραμπ είναι γεγονός βαρύνουσας πολιτικής, κοινωνικής αλλά και πολιτισμικής σημασίας. Φανερώνει τάσεις και δυναμικές που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της υπερδύναμης και ταυτόχρονα αποτελεί σημείο καμπής για το σύνολο του δυτικού κόσμου – αυτού που κάποτε αποκαλούνταν «ελεύθερος», τουλάχιστον μέχρι να πέσει στην παρακμή που επέβαλε η πνευματική δικτατορία της πολιτικής ορθότητας.
Το φαινόμενο αυτό, όπως ήταν φυσικό, επηρέασε και τη χώρα μας και αποκάλυψε ενδιαφέρουσες πτυχές του δημόσιου βίου. Μια από τις αξιοσημείωτες συνέπειες της εκλογής Τραμπ είναι ο πρωτοφανής ζήλος και η «ιερή» μανία με την οποία τον αντιμετώπισε σχεδόν σύσσωμη η «ελίτ» που χρεοκόπησε την Ελλάδα.
Η πολεμική στον εκλεγμένο πρόεδρο των ΗΠΑ δεν αναπτύχθηκε απότομα στην Ελλάδα. Δεν είναι μια περιστασιακή επιλογή των κατεστημένων ΜΜΕ, της «διανόησης» και του «θεσμικού» πολιτικού κόσμου. Ολοι όσοι εκπροσωπούν τις ανώτερες κάστες δεν υποχρεώθηκαν να πάρουν θέση λόγω ενός γεγονότος που επιβαλλόταν να σχολιαστεί.
Η επίθεση εναντίον του Τραμπ και της κοσμοθέασης, την οποία εκπροσωπεί και προάγει, κλιμακώνεται εδώ και μήνες στην Ελλάδα. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και οι περισπούδαστοι αναλυτές, γνωστοί στο πανελλήνιο για τον διαχρονικό ζήλο τους στην υπεράσπιση των συμφερόντων των αρχηγών, των εργοδοτών και των χορηγών τους, συνασπίστηκαν σαν μια γροθιά σε έναν… ολοκληρωτικό πόλεμο υπέρ της παγκοσμιοποίησης, της νέας τάξης, της κατάλυσης των εθνικών κρατών και της άτακτης υποχώρησης των δημοκρατικών θεσμών έναντι των αποφάσεων υπερεθνικών οργανισμών.
Η ένταση του λόγου τους δεν μειώθηκε ούτε με την πανηγυρική διάψευση των αναλύσεών τους. Μετά τη γελοιοποίησή τους από την ίδια την πραγματικότητα, συνέχισαν απτόητοι να εκτελούν τα… καθήκοντά τους. Εκείνοι που διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι επρόκειτο να ηττηθεί κατά κράτος ο Τραμπ, αμέσως μετά τη νίκη ανέλυαν τα αίτιά της! Δηλαδή, εξηγούσαν στο κοινό γιατί συνέβη εκείνο που απέκλειαν.
Τα εθνικά κράτη ζουν, η αγάπη των ανθρώπων στις πατρίδες τους δεν σβήνει, ο κόσμος αλλάζει και οι ελληνόφωνοι «μυαλοπώλες» ξεμένουν από κοινό και πόρους…
