Το αίτιο της ελληνικής παρακμής είναι η ξένη ηγεσία. Οι κυρίαρχοι της πολιτικής μπορεί να έχουν γεννηθεί σε ελληνικό έδαφος αλλά η συνείδησή τους δεν ζει εδώ. Η καρδιά τους δεν χτυπά σε ρυθμό ελληνικό. Η πηγή της ισχύος τους δεν αναβλύζει από τα χώματά μας. Βρίσκεται σε ξένες πρωτεύουσες. Εκεί όπου πάνε οι ίδιοι και σπουδάζουν και στέλνουν τα παιδιά τους. Εκεί όπου γιατροπορεύονται όποτε νοσούν. Εκεί όπου ζητούν εντολές για να εφαρμόσουν σε βάρος μας. Εκεί όπου καταθέτουν αγχωμένοι κι ανώνυμοι το… περίσσευμά τους.
Η ελληνικότητα δεν είναι βίωμα για εκείνους και εκείνες αλλά ένα πικρό ποτήρι αφόρητου φολκλόρ, το οποίο αναγκάζονται να πιουν όποτε πλησιάζουν οι εκλογές. Προσπαθούν να καλοπιάσουν τους «ιθαγενείς» (έτσι μας βλέπουν) για να υφαρπάξουν ψήφους και για το καλόπιασμα συμμετέχουν κι εκείνοι σε γιορτές, εκδηλώσεις, πανηγύρεις και προσκυνήματα, όπως κάνουν οι παρουσιαστές των ντοκιμαντέρ που θέλουν καλά πλάνα από τις φυλές που παρουσιάζουν.
Η Ντόρα Μπακογιάννη είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα εκπροσώπου της πολιτικής «ελίτ» που δεν έχει ιδέα για τη χώρα, τους ανθρώπους και τους ήρωές μας που έχουν ανταλλάξει το αίμα τους με την ελευθερία μας. Η κυρία Μπακογιάννη χαρακτήρισε σε συνέντευξή της «ατύχημα» τον ηρωικό θάνατο του αξέχαστου πολεμιστή των αιθέρων Κώστα Ηλιάκη, ο οποίος έπεσε την ώρα του καθήκοντος αναχαιτίζοντας Τούρκους εισβολείς στον εθνικό εναέριο χώρο.
Η Ελένη Αυλωνίτου, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της επιτροπής Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων (!), μπέρδεψε τη νήσο Ρω με την ανύπαρκτη νήσο Τω. Τον υφυπουργό Παιδείας Κώστα Ζουράρι δεν τον νοιάζει «κι αν χάσουμε μερικά νησιά», ενώ δεν είναι λίγοι οι εκλεγμένοι που άγχονται μη τυχόν και τιμωρηθούν από τον νόμο όσοι καίνε την ελληνική σημαία.
Παπανδρέου και Σημίτης δεν μπορούσαν να αρθρώσουν λέξη σωστή στα ελληνικά και αποφάσιζαν για τη χώρα. Οποιος ακούει τον κ. Τσακαλώτο να αγορεύει (υποτίθεται στα ελληνικά) χρειάζεται μεταφραστή! Ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά Λέσβου και Μυτιλήνης.
Θλιβερά όλα τούτα, αλλά αληθινά.
