Ο Τάκης Λαζαρίδης το 1952 βρέθηκε συγκατηγορούμενος του εμβληματικού κομμουνιστή Νίκου Μπελογιάννη. Οπως και ο «άνθρωπος με το γαρύφαλλο», καταδικάστηκε σε θάνατο από το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών, αλλά η ποινή του δεν εκτελέστηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του και της συνεισφοράς των γονέων του στην Αντίσταση την περίοδο της Κατοχής.
Το 1943 ο πατέρας του εκτελέστηκε από τους Γερμανούς και η μητέρα του για την αντιστασιακή δράση της καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά από βουλγαρικό στρατοδικείο.
Η δράση του ως κομμουνιστής, οι οικογενειακές καταβολές του και οι περιπέτειες που πέρασε λόγω της κομματικής δράσης του δεν τον εμπόδισαν να αναζητήσει την αλήθεια και να αντιληφθεί το μέγεθος της βλάβης που προκάλεσε το ΚΚΕ στην Ελλάδα.
Στο βιβλίο «Ευτυχώς ηττηθήκαμε, σύντροφοι», που θα περιλαμβάνεται αύριο στην πλήρη έκδοση της «κυριακάτικης δημοκρατίας», ο κ. Λαζαρίδης εκθέτει στο φως της αλήθειας το σκοτεινό πρόσωπο του ΚΚΕ.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ευθύνεται και για τα Δεκεμβριανά και για τον εμφύλιο πόλεμο αλλά και για τον κοινωνικό αναβρασμό της ψυχροπολεμικής περιόδου. Προς το τέλος του βιβλίου ο συγγραφέας επισημαίνει:
«Γράφω αυτές τις γραμμές χωρίς να μνησικακώ για κανέναν. Αν οι ευθύνες των αντιπάλων μας είναι μεγάλες, πολύ μεγαλύτερες είναι οι δικές μας. Ευθυνόμαστε για τον Δεκέμβρη, τον εμφύλιο και τις εν συνεχεία ασίγαστες όσο και ηλίθιες προσπάθειες να μπάσουμε την πατρίδα μας στη σοβιετική στρούγκα. Δεν μας πάει λοιπόν ο ρόλος του κήνσορα και του τιμητή. Και στο κάτω κάτω, είναι γελοίο και παράλογο να ζητούμε ευθύνες από εκείνους που, στις μεγάλες επιλογές, δικαιώθηκαν από την Ιστορία. […] Χάσαμε πολύτιμο χρόνο και θυσιάσαμε άσκοπα ακόμα πιο πολύτιμο και αναντικατάστατο ανθρώπινο δυναμικό κυνηγώντας την Ουτοπία».
Η συνειδητοποίηση του ρόλου αυτού του κόμματος στα ελληνικά πράγματα, η προσωπική εμπειρία του και η πνευματική εντιμότητα του Τάκη Λαζαρίδη κατέληξαν να πάρουν τη μορφή του βιβλίου «Ευτυχώς ηττηθήκαμε, σύντροφοι», που δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη.
