Η βασική σχέση που αναπτύσσει ο άνθρωπος δεν είναι κοινωνική, πολιτική, προσωπική. Είναι εκείνη που συνάπτει με τον ίδιο του τον νου, με ό,τι αποδέχεται ως «πραγματικό». Το απτό το αποδέχεται, αλλά εμπιστεύεται περισσότερο την ερμηνεία για όσα τού μαρτυρούν οι αισθήσεις του. Το αόρατο μπορεί να το σέβεται, αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που πορεύονται έχοντας για οδηγό τους τις καθαρές, άφταστες ιδέες. Αυτοί οι ελάχιστοι καθίστανται μέγιστοι στην Ιστορία, αλλά ο αριθμός τους παραμένει μικρός. Είναι η στατιστικώς αμελητέα διακύμανση που κάνει τη διαφορά στην εξέλιξη της ανθρωπότητας.
Ομως, οι πολλοί συμμαχούν, προωθούν ή υποτάσσονται σε αυτό που θεωρούν «πραγματικό». Απαντες προσπαθούν να είναι ορθολογιστές. Ακόμα και οι ανόητοι, οι αδαείς, οι παράφρονες. Το μέγα ζήτημα είναι η εναρμόνιση με τον αληθώς ορθό λόγο. Ποια είναι η αλήθεια; Μία από τις γενεσιουργούς δυνάμεις της αντίληψης των πολιτών περί της πραγματικότητας είναι τα ΜΜΕ. Το πνευματικό και ηθικό επίπεδο, αλλά και η γενική συγκρότηση των ιδιοκτητών και των διευθυντικών στελεχών κάθε μέσου ενημέρωσης αντανακλούν στη στελέχωσή του, στις ιεραρχικές δομές που καθιερώνει, στις ιδέες τις οποίες αναπαράγει και στην ερμηνεία των γεγονότων που υιοθετεί ως «αληθινή».
Τα περιβόητα δημοσιογραφικά «ανακλαστικά» που επιδεικνύει κάθε μέσο ενσωματώνονται στο παρασυμπαθητικό σύστημα των κοινωνιών και, τελικά, όλη τούτη η διαδρομή καταλήγει στην κατασκευή πραγματικότητας! Το προαναφερθέν σχήμα έχει αποκληθεί και «αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Μία από τις πολλές που έχουμε δει να διατυπώνονται και να εκπληρώνονται στην Ελλάδα φέρει έντονα χαραγμένη πάνω της τη σφραγίδα των ΜΜΕ. Η υπόθεση του Αρτέμη Σώρρα και του θνησιγενούς «κινήματός» του μπορεί να αποτελέσει περίπτωση άξια μελέτης για τους ειδικούς επιστήμονες που καταγίνονται με τη συμπεριφορά των μαζών.
Ο Σώρρας, σε συλλογικό επίπεδο, δεν είναι αυθύπαρκτος. Δημιουργήθηκε από τα ΜΜΕ, θέριεψε μέσω της επιρροής των ΜΜΕ και εξαϋλώθηκε μόλις εκείνα απέσυραν το ενδιαφέρον τους ή συμπεριφέρθηκαν δυσμενώς προς το πρόσωπό του. Από την πρώτη κιόλας στιγμή της «εισβολής» του στη δημόσια σφαίρα ήταν εμφανές ότι επρόκειτο για περίπτωση αντίστοιχη με το «νερό του Καματερού». Τα κατεστημένα ΜΜΕ βρήκαν «πάτημα» και κατασκεύασαν μια πραγματικότητα αντάξια της μικρόνοιας και της ιδιοτέλειας των ιδιοκτητών και των επιτελών τους. Αυτό που στις ΗΠΑ αποκαλούν «fake news» (ψεύτικες ειδήσεις) και προσπαθούν να ορίσουν και να καταπολεμήσουν, στην Ελλάδα είναι θεσμός, συνήθεια, εθισμός! Τα ΜΜΕ αποτραβήχτηκαν από το έλος του Σώρρα, όταν όλα έδειχναν πού βαίνει η υπόθεση. Κι αυτό δεν μπορεί παρά να υποχρεώνει όλους μας σε αναστοχασμό για την αποστολή των ΜΜΕ και τη συμβολή τους στο καλώς ή κακώς έχειν του συλλογικού βίου…
