Ο Κώστας Πουλάκης, γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών, με συνέντευξή του σε εφημερίδα έδειξε ακόμη μία φορά τον μαχητικό αντιχριστιανισμό που χαρακτηρίζει τον ίδιο, το κόμμα του αλλά και την κυβέρνηση της Αριστεράς. Ερωτηθείς σχετικά με το ζήτημα της προσευχής στα σχολεία είπε ότι «το κράτος, σε όλες του τις εκφάνσεις, πρέπει επιτέλους να αποκτήσει κοσμικά χαρακτηριστικά. Ο θεσμός της πρωινής προσευχής είναι κατάλοιπο μιας πολύ περασμένης εποχής και μιας απολύτως αντιδραστικής αντίληψης περί… Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών, που εισάγει -ακόμα και σε συμβολικό επίπεδο- έναν ανεπίτρεπτο διαχωρισμό μεταξύ των μαθητών».
Δηλαδή, στέλεχος της ελληνικής κυβέρνησης δείχνει αφενός ότι τον ενοχλούν οι λέξεις «Ελλάς, Ελληνες και Χριστιανοί». Προφανώς, αυτά τα τρία επιδιώκει να αντικατασταθούν με κάτι άλλο, το οποίο δεν το εξηγεί, αλλά το καλύπτει πίσω από τον νεφελώδη όρο «κοσμικά χαρακτηριστικά» του κράτους.
Ο κ. Πουλάκης, πέρα από τον μισελληνισμό και τον αντιχριστιανισμό του, με τα λόγια του δείχνει ότι βρίσκεται και εκτός των πλαισίων που ορίζει το Σύνταγμα. Υπενθυμίζεται σχετικά ότι στο άρθρο 3 {1} του Συντάγματος αναφέρεται ρητά: «Eπικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού. H Oρθόδοξη Eκκλησία της Eλλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Kύριο ημών Iησού Xριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Mεγάλη Eκκλησία της Kωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Eκκλησία του Xριστού τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις».
Επιπλέον, το άρθρο 16 {2}, που αναφέρεται στην Παιδεία, ορίζει: «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».
Πολιτικοί όπως ο κ. Κώστας Πουλάκης και οι ομονοούντες με αυτόν θέλουν να… ξεμπερδεύουν με τον χριστιανισμό ξηλώνοντάς τον από τα σχολεία.
Η απόφασή τους είναι ειλημμένη, όπως είναι ειλημμένη η απόφαση του λαού μας να αντισταθεί.
