Με τα καλά «κλίματα», τις διπλωματικές αβροφροσύνες και τα ευχολόγια δεν επιτυγχάνονται νίκες για το έθνος και τον λαό. Αυτό που χαρακτηρίζεται «κλίμα» στη διπλωματία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προπαρασκευή για τα μεγάλα «ναι» και τα μεγάλα «όχι».
Δεν μπορεί να θεωρηθεί κατόρθωμα μια θετική δήλωση αξιωματούχου χώρας που επιβουλεύεται τα συμφέροντα της Ελλάδας, ούτε μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι αποτελεί αποτυχία το να δηλώνει ξένος κυβερνητικός παράγοντας δυσαρεστημένος ή εξοργισμένος.
Για να νικήσει ή να ηττηθεί μια χώρα δεν χρειάζονται χαμόγελα. Οι νίκες και οι ήττες είναι αποτελέσματα οικονομικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών διαδικασιών, που εκδηλώνονται με πολέμους, συνθήκες και βέτο. Η περιπέτεια των Σκοπίων δεν έχει λήξει ακόμα για την Ελλάδα. Το καλό για τη χώρα μας είναι ότι εμείς δεν έχουμε κανέναν λόγο να βιαζόμαστε να λήξει. Ούτε έχει εμφανιστεί ενώπιόν μας κάποια μοναδική ευκαιρία που δεν έχουμε λόγο να αποκρούσουμε.
Αντιθέτως, τα Σκόπια έχουν λόγους να επείγονται, αφού η επίλυση της υπόθεσης της ονομασίας τους με τη συναίνεση της Ελλάδας θα οδηγήσει το κρατίδιο εντός οργανισμών και συμμαχιών που θα διασφαλίσουν την επιβίωσή του. Με λίγα λόγια, η ίδια η ύπαρξη των Σκοπίων έχει άμεση σχέση με τη στάση της Ελλάδας.
Ωστόσο, η παρελκυστική και παραπλανητική πολιτική που ακολουθούν -εκείνη των θετικών εντυπώσεων, των λεκτικών παραχωρήσεων, αλλά της ουσιαστικής αδιαλλαξίας- μπορεί να οδηγήσει ορισμένους (αμετανόητους ενδοτικούς) από την ελληνική πλευρά στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι είναι κατάλληλη στιγμή για υποχωρήσεις από την πλευρά της χώρας μας.
Η «δημοκρατία» έγραψε σε άρθρο της ότι «τα Σκόπια δηλώνουν έτοιμα για υποχωρήσεις στο όνομα “Μακεδονία”». Κι αυτή η δήλωση πρόθεσης δεν είναι και τόσο αθώα εκ μέρους τους… Δεν χρειάζεται να κάνουν πολλές υποχωρήσεις για να βρεθεί μια έντιμη και ιστορικά ορθή λύση στο θέμα της ονομασίας.
Μια υποχώρηση αρκεί: Να μην περιλαμβάνεται ο όρος «Μακεδονία» στην ονομασία της χώρας…
