Δέκα χρόνια χωρίς τον Χριστόδουλο

Η ηχηρότερη και οδυνηρότερη εκδήλωση της ανθρώπινης μοίρας είναι η απουσία. Οπου ηχούσε φωνή κι ανθούσαν συναισθήματα, τώρα σιγή. Χάσκει κενό εκεί όπου υπήρχε πληρότητα. Το ψύχος της απώλειας κατέλαβε εκτάσεις όπου κυριαρχούσε η θέρμη της αγάπης.

Η πατρίδα μας και η Εκκλησία μας συμπληρώνουν 10 χρόνια χωρίς τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, χωρίς τον άνθρωπο που άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά του για να χωρέσει το εκκλησίασμα, το έθνος, την Ιστορία, τις προσδοκίες, τους καημούς και τις ανησυχίες του λαού μας. Μια μαύρη επέτειος εκείνη της εκδημίας του. Το πανελλήνιο ένιωσε ότι το φευγιό του, με έναν απροσδιόριστο και σχεδόν ανεξήγητο τρόπο, άφηνε τη χώρα αθωράκιστη.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αγαπήθηκε πολύ από τους Ελληνες. Γι’ αυτό και μισήθηκε και πολεμήθηκε όσο λίγοι από εκείνους που θέλουν να μας σβήσουν από τον χάρτη των ζωντανών εθνών και να κλονίσουν τη σχέση μας με τον Χριστό.

Αν ζούσε, δεν θα είχε τραβήξει τόσα βάσανα η πατρίδα. Αυτό πιστεύουν πολλοί συμπολίτες μας για την απώλεια του Χριστόδουλου. Είναι μια πικρή υπόθεση που, δυστυχώς, τείνει να αποδειχθεί ορθή από τη συχνά αμφιλεγόμενη στάση που τηρεί ο διάδοχός του σε μείζονα ζητήματα που απασχολούν το έθνος και τον λαό.

Κι είναι τόσο, μα τόσο επίκαιρες οι επισημάνσεις του στο τελευταίο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, όπου έλεγε: «Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην Ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών. Σταθείτε όλοι όρθιοι στις επάλξεις σας και μην ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας.

Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του.

Το έχει κατ’ επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ό,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ό,τι κινδυνεύει».