Είναι κατανοητή η αγωνία των κομμάτων, η ισχύς και η επιρροή των οποίων εξαρτάται άμεσα από τις εκλογικές επιδόσεις τους. Είναι επίσης θεμιτή η προσπάθειά τους να επηρεάσουν το εκλογικό κοινό και να το πείσουν να τα προτιμήσει – αυτό άλλωστε είναι αναπόσπαστο τμήμα της δημοκρατικής διαδικασίας.
Ωστόσο, είναι απαράδεκτα και σίγουρα εκτός του πλαισίου της συνταγματικής τάξης ο ευτελισμός της ιδιότητας του πολίτη και η απονομή ιθαγένειας σε άτομα μη έχοντα ιδιαίτερη σχέση με την πατρίδα μας μέσω μιας διαδικασίας που θα θυμίζει συμμετοχή σε τηλεπαιχνίδι γνώσεων για αδύναμους παίκτες.
Ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης και ο ειδικός τομεακός γραμματέας Ιθαγένειας Λάμπρος Μπαλτσιώτης ανακοίνωσαν σε συνέντευξη Τύπου τις προθέσεις τους για την αλλαγή των διαδικασιών απονομής ιθαγένειας σε αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα. Απ’ ό,τι άφησαν να εννοηθεί, το βασικό «εμπόδιο» που θα πρέπει να ξεπεράσουν οι αλλοδαποί στην πορεία προς την ελληνοποίηση είναι η απάντηση σε είκοσι ερωτήσεις από το σύνολο των τριάκοντα που θα τους υποβάλλονται.
Αυτό το σχέδιο ουσιαστικά αφορά (κατά τους υπολογισμούς που ανακοίνωσε το υπουργείο) 250.000 αλλοδαπούς και άγνωστο αριθμό ορισμένων Ρομά που σήμερα θεωρούνται ανιθαγενείς.
Η ιδιότητα, όμως, του πολίτη, η διεύρυνση του εκλογικού σώματος και η ποιοτική μεταβολή του δεν είναι ένα ζήτημα το οποίο βρίσκεται στη διακριτική ευχέρεια κάποιου υπουργού και οποιασδήποτε κυβέρνησης. Είναι ένα μεγάλο υπαρξιακό θέμα για τη χώρα γιατί αγγίζει τον υλικό και πνευματικό πυρήνα της συλλογικής οντότητας που συνθέτει το κράτος.
Δεν μπορεί μια κυβέρνηση να «στρατολογεί» ξένους ως πιθανούς ψηφοφόρους καθιστώντας την πολιτογράφηση ευκολότερη διαδικασία από τη συμπλήρωση δελτίου τυχερού παιχνιδιού. Αυτό παραβιάζει και το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος. Για κάθε αλλαγή στον τρόπο πολιτογράφησης πρέπει να ερωτάται σχετικά ο κυρίαρχος λαός. Αυτός είναι ο κατά νόμον υπεύθυνος για να τοποθετηθεί σε τέτοιου είδους ζητήματα.
Γιατί δεν ρωτούν τους Eλληνες; Τόσο πολύ φοβούνται τις απαντήσεις τους;
