Στην τελευταία έρευνα του γερμανικού Ινστιτούτου Μελετών Αγοράς Εργασίας (ΙΑΒ) αναφέρεται ότι στο τέταρτο τρίμηνο του 2017 υπήρχαν στη Γερμανία 1.183.000 κενές θέσεις εργασίας. Ηταν, δηλαδή, 128.000 περισσότερες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2016! Αυτό συνιστά ένα μεταπολεμικό ρεκόρ για τη λεγόμενη «ατμομηχανή της Ευρώπης».
Επίσης, αυτή την περίοδο το κεντρικό θέμα συζήτησης μεταξύ των φορέων των εργοδοτών, της κυβέρνησης και των συνδικάτων των εργαζομένων είναι η καθιέρωση της εβδομάδας των 28 ωρών (έως για δύο έτη), με δυνατότητα επιστροφής στο ωράριο των 35 ωρών, που ισχύει σήμερα.
Επίσης, έχουν ήδη εγκριθεί αυξήσεις σε εργάτες στον κλάδο της βιομηχανίας μετάλλου, με παράλληλη μείωση των ωρών εργασίας!
Ολα αυτά και άλλα πολλά που αφορούν τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των Γερμανών εργαζομένων λαμβάνουν χώρα την ίδια στιγμή που η εκγερμανισμένη Ευρωπαϊκή Ενωση μεμφόταν επί χρόνια τους Ελληνες, οι οποίοι εξαθλιώνονταν από τα Μνημόνια, ότι «ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους, εργάζονται λίγο και αμείβονται πολύ, πρέπει να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητά τους» κ.ο.κ.
Η αλήθεια για την εργατικότητα του λαού μας δεν φαίνεται μόνο στην καθημερινή εμπειρία μας, αλλά και στους ψυχρούς αριθμούς. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (OECD), ο οποίος καταγράφει, αναλύει και αξιολογεί στατιστικά δεδομένα για την εργασία σε 35 μέλη του από τον δυτικό κόσμο, η Ελλάδα βρίσκεται στην κορυφή των ευρωπαϊκών κρατών σε ώρες εργασίας!
Ο μέσος Ελληνας εργάζεται 2.035 ώρες τον χρόνο. Στον αντίποδα βρίσκονται οι Γερμανοί (που θα μειώσουν κι άλλο τις ώρες εργασίας τους): Ασχολούνται με την εργασία τους 1.363 ώρες κατ’ έτος. Οι Αμερικανοί βρίσκονται κάπου στο μέσον της κατάταξης, καθώς εργάζονται 1.783 ώρες τον χρόνο.
Διαβάζοντας κάποιος τις στατιστικές, τις ειδήσεις που αφορούν τη Γερμανία και την άθλια κατάσταση που επικρατεί στην απορυθμισμένη ελληνική αγορά εργασίας, δεν μπορεί παρά να καταλάβει το μέγεθος της αδικίας που συντελέστηκε σε βάρος του λαού μας.
