Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πρόεδρος της Τουρκίας, έφτασε σε τέτοιο σημείο ανεντιμότητος ώστε να ισχυριστεί σε ομιλία του ότι το 1922 «Ελληνες στρατιώτες έκαψαν τη Σμύρνη την ώρα που υποχωρούσαν».
Δεν μπορεί να περιμένει κάποιος κάτι καλύτερο, εντιμότερο, ηθικότερο και πιο ανθρώπινο από τον επικεφαλής ενός κράτους συμμορία, που χτίστηκε πάνω στους σορούς των οστών των γενοκτονημένων, των άτυχων και ανυπεράσπιστων ελληνικών και χριστιανικών πληθυσμών, των Αρμενίων, των Κούρδων, των Ασσυρίων και άλλων φυλών και λαών της Μικράς Ασίας. Αρχηγός των Τούρκων είναι, των θυτών, τέτοια θα λέει. Το μέγα θέμα είναι τι κάνουμε εμείς.
Η απάντηση της χώρας δεν μπορεί να είναι νωθρά λόγια επισήμων σε μηδενικής ισχύος χαρτιά, σε προχειρογραμμένα δελτία Τύπου και ανακοινώσεις. Πρέπει η Ελλάδα να προβεί σε όλες τις κατάλληλες ενέργειες να αναγνωριστούν οι σφαγές, τα πογκρόμ, οι γενοκτονίες και οι εθνοκαθάρσεις που έχουν διαπραχθεί από την αποκαλούμενη «τουρκική δημοκρατία».
Δεν υπάρχει λόγος οι Ελληνες να πληρώνουν από το υστέρημά τους χρήματα για τους προϋπολογισμούς υπουργείων όπως το Εξωτερικών για να μη γίνονται ούτε τα στοιχειώδη, τα οποία θα έκανε ακόμα και το πιο ανίσχυρο κράτος στον κόσμο.
Κάθε λέξη του κ. Ερντογάν για τη Σμύρνη πρέπει να απαντηθεί με πολλαπλάσιες ελληνικές ενέργειες προς τον ΟΗΕ, τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. Η αναγνώριση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, όπως αυτά που έγιναν σε βάρος μας από την «τουρκική δημοκρατία», έχει ηθική και ιστορική αξία. Αυτή η αναγνώριση μπορεί να ακολουθηθεί από σειρά ενεργειών που μπορούν, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, να προσφέρουν πολιτικά, οικονομικά και στρατηγικά οφέλη για την Ελλάδα.
Οπότε δεν θα ήταν κακή ιδέα να σταλεί προς όλους τους σημαίνοντες παραλήπτες το βιβλίο του Τζορτζ Χόρτον, του Αμερικανού προξένου στη Σμύρνη (ο οποίος παρέμεινε εκεί μέχρι που οι Τούρκοι πυρπόλησαν την πόλη, στις 13 Σεπτεμβρίου 1922).
Αυτό το βιβλίο τιτλοφορείται «The Blight of Asia» («Η Μάστιγα της Ασίας») και αναφέρεται ακριβώς στο θέμα που έθιξε ο κ. Ερντογάν.
