Η πορεία του Πολυτεχνείου και ο ψυχαναγκασμός της μονοήμερης… εκδρομής στην «επανάσταση» συνοψίζουν μεγάλο κομμάτι της μεταπολιτευτικής συλλογικής νόσου. Η Αριστερά προσπαθεί να ξεπεράσει την απόρριψη των ιδεών της από την Ιστορία περιφέροντας μια φορά τον χρόνο τα ράκη της έξω από την αμερικανική πρεσβεία. Προσπαθεί να πείσει -κυρίως τους αφελείς- ότι έχει κι άλλον λόγο ύπαρξης, πέρα από την εξουσία και τα καλούδια της.
Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι η Αριστερά, η πολιτική δύναμη που πολέμησε την Ελλάδα, ηττήθηκε στον πόλεμο αλλά επιβλήθηκε στην ειρήνη και κατόρθωσε να χρεοκοπήσει τη χώρα, αποδείχθηκε από την ίδια την εξέλιξη των πραγμάτων ως η βασική αντιπρόσωπος των αμερικανικών και ευρωπαϊκών θέσεων στο εσωτερικό της πατρίδας μας.
Χωρίς την πολύτιμη αρωγή της Αριστεράς οι ξένοι δεν θα είχαν κατορθώσει να επιβάλουν τόσο ασφυκτικό έλεγχο στην Ελλάδα.
Οι ανήκοντες στη γενιά του Πολυτεχνείου, επειδή προσπαθούν να λογοδοτήσουν στον ίδιο τον εαυτό τους για τα πεπραγμένα, τις επιλογές και την ανακολουθία τους, έχουν επιβάλει στους Ελληνες ένα κωμικό καθεστώς υποχρεωτικού εορτασμού και αποδόσεως τιμών σε ανύπαρκτους ήρωες ψεύτικων μαχών και «επαναστάσεων».
Μια από τις πτυχές του υποχρεωτικού εορτασμού της 17ης Νοεμβρίου είναι η… παραδοσιακή τελετή ισοπέδωσης πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, η πυρπόληση οχημάτων, το κάψιμο ελληνικών σημαιών, η καταστροφή ιδιωτικών περιουσιών και η πρόκληση σοβαρών τραυμάτων σε στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας της χώρας.
Η θρασεία υπεράσπιση των ψεμάτων και των εγκλημάτων που έχει διαπράξει η Αριστερά από τα φερέφωνά της και η ενοχική συμπεριφορά της κατεστημένης και αμήχανης Δεξιάς έχουν οδηγήσει την πατρίδα πολύ χαμηλά στου κακού τη σκάλα.
Το σημείο στο οποίο βρίσκεται η Ελλάδα είναι τόσο χαμηλό ώστε να προστατεύονται από τον νόμο περί «πανεπιστημιακού ασύλου» άνθρωποι που διαπράττουν σωρεία κακουργημάτων!
Το επιστέγασμα της παρακμιακής φιέστας του Πολυτεχνείου είναι η παραλαβή του λογαριασμού για τα σπασμένα και τα καμένα από τους ψυχολογικά αποκαμωμένους και ανήμπορους να αντιδράσουν Ελληνες πολίτες.
Κάπου εδώ πρέπει να μπει μια τελεία σ’ αυτήν την κακόγουστη ιστορία…
