Η βομβιστική ενέργεια εναντίον του ΣΚΑΪ θύμισε σε όλους ότι η σύλληψη μελών της 17Ν δεν γιάτρεψε το χτικιό της πολιτικής βίας στην Ελλάδα. Ο ήχος από την ισχυρότατη έκρηξη πρέπει να ξυπνήσει επιτέλους την κυβέρνηση, η οποία, αντί να είναι διπλά προσεκτική σ΄ αυτό το θέμα, δίνει ποικίλα δικαιώματα σε πολλούς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους μπαχαλάκηδες, τους αναρχικούς, τον Ρουβίκωνα και τους τραμπούκους ροπαλοφόρους των πανεπιστημίων διευκολύνει την αποθράσυνση των επίδοξων δολοφόνων. Με αφορμή τη χθεσινή τρομοκρατική ενέργεια πρέπει να υπενθυμιστεί κάτι σχετικό: Το κόστος της τρομοκρατίας η Δεξιά το έχει πληρώσει με αίμα. Τα θύματα της 17Ν και άλλων τρομοκρατικών – παρακρατικών οργανώσεων της Μεταπολίτευσης, ως επί το πλείστον, ανήκαν στην παράταξη που συνέτριψε το ΚΚΕ την περίοδο της κομμουνιστικής ανταρσίας, ενώ οι δράστες ήταν ενεργοί διάφορων εκφάνσεων της Αριστεράς.
Η τρομοκρατία χρησιμοποιήθηκε στον τόπο μας για να συντρίψει, να σβήσει από τον χάρτη τους πολιτικούς της Ν.Δ. που μπορούσαν να συμβάλουν σε μια αληθινή αλλαγή του τοπίου (βλ. Παύλος Μπακογιάννης), και με τις δολοφονίες των σημαντικότερων εκδοτών να σβήσει ο κεντροδεξιός Τύπος (βλ. Τζώρτζης Αθανασιάδης – «Βραδυνή» και Νίκος Μομφεράτος – «Απογευματινή»). Πολύ κακά τα ψέματα. Εχει πράγματι ιδεολογικό πρόσημο η τρομοκρατία και αυτό είναι αριστερό.
Ωστόσο, υπάρχει κάτι το οποίο πρέπει να διευκρινιστεί με σαφήνεια ώστε να γίνεται εύκολα η διάκριση μεταξύ του δέοντος και της υπερβολής, της τήρησης των νόμων και της κατάχρησης των εντυπώσεων. Είναι άλλο πράγμα να στοχοποιείται κάποιο πρόσωπο ή οργανισμός ή ενημερωτικό μέσο διά λόγων, έργων ή παραλείψεων και άλλο πράγμα να ασκείται το νόμιμο και επιβεβλημένο για τη δημοκρατία μας δικαίωμα της κριτικής. Δεν πρέπει να φτάσουμε και στο άλλο άκρο, ώστε να θεωρούμε κάθε αντίλογο, διαφωνία, μομφή ή αρνητική επισήμανση για πολιτικό πρόσωπο ή δημοσιογράφο ή ΜΜΕ ως «στοχοποίηση». Κάτι τέτοιο μπορεί να υπονομεύσει σοβαρά τον καθημερινό βίο των Ελλήνων και το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα.
