Η ελληνική πολιτική τάξη είναι ο πιο αδύναμος κρίκος της μακράς αλύσου του έθνους μας και ένας από τους λόγους της βαθιάς και πολυεπίπεδης παρακμής, την οποία περνάμε – με ισχυρό το ενδεχόμενο να μην ξεφύγουμε από αυτήν. Οι μόνες εμφανείς εξαιρέσεις στην παράδοση της ανεπάρκειας, της υποταγής στις μεγάλες δυνάμεις και της μοιρολατρίας των πολιτικών ηγητόρων ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας και ο Ιωάννης Μεταξάς.
Εκείνοι πήραν πρωτοβουλίες, σχημάτισαν σχέσεις συμμαχίας με τους ξένους και όχι υποτέλειας, ρίσκαραν όποτε απαιτήθηκε από τις περιστάσεις και πάντοτε κέρδιζαν κάτι για το σύνολο και όχι για τους εαυτούς τους.
Στην εποχή μας συμβαίνει το αντίθετο: Εκείνοι που τίθενται επικεφαλής των κοινών υποθέσεων αποκομίζουν προσωπικά οφέλη, δίνοντας ως ανταλλάγματα αγαθά που ανήκουν στο σύνολο.
Η γειτονική Τουρκία, η οποία αποτελεί διαχρονικό εχθρό και θανάσιμο κίνδυνο για την Ελλάδα, δεν παίζει «συμμετρικό» παιχνίδι με τους ξένους, αλλά ασύμμετρο. Καταρρίπτει ρωσικό αεροσκάφος για να σχηματίσει -αμέσως μετά- συμμαχικό άξονα με τους Ρώσους και το Ιράν.
Αποφασίζει να προμηθευτεί ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα S-400 και παραγγέλνει την κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων από τους Ρώσους για να δείξει ότι αποστασιοποιείται από τη Δύση και το ΝΑΤΟ, ενώ στη συνέχεια με ένα τηλεφώνημα του προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ ξαναγίνεται «πιστή» νατοϊκή δύναμη και αποτρέπει (για την ώρα) τη δημιουργία κουρδικού κράτους.
Ο Ερντογάν δεν είναι φοβικός και δεν πιστεύει σε τίποτε άλλο εκτός από τις αρχές πάνω στις οποίες στηρίχτηκε για να γίνει εκλεγμένος δικτάτορας της Τουρκίας. Εχει εθνικό όραμα να καταστήσει την Τουρκία περιφερειακή για την αρχή και στη συνέχεια παγκόσμια υπερδύναμη.
Οι δικοί μας μοιραίοι και άβουλοι αντάμα προσμένουν, ίσως, κάποιο θάμα. Ξεπουλούν τα πάντα σε τιμές ευκαιρίας και πάντοτε αρκούνται σε «καλά και θερμά» λόγια των ξένων και κάποια δανεικά για να τα σκορπίσουν σε διορισμούς κομματικών φίλων, κολλητών και λοιπών απολύτως αχρείαστων για τους Ελληνες. Φυσικά, δεν αναζητούν συμμάχους για την πατρίδα, αλλά προσωπικούς πολιτικούς πάτρωνες. Η κατάσταση είναι σχεδόν αποκαρδιωτική…
